مرور کلی

رینیت آلرژیک، که اغلب به عنوان تب یونجه شناخته می‌شود، یک بیماری بسیار شایع است که در آن پوشش داخلی بینی شما ملتهب می‌شود. این اتفاق به این دلیل می‌افتد که سیستم ایمنی بدن شما، که به طور معمول شما را از میکروب‌های مضر محافظت می‌کند، به مواد بی‌ضرر موجود در هوا به نام آلرژن‌ها واکنش بیش از حد نشان می‌دهد. این آلرژن‌ها می‌توانند شامل مواردی مانند گرده درختان، علف‌ها و علف‌های هرز، کنه‌های ریز گرد و غبار خانگی، هاگ‌های کپک، یا شوره (پوست و موی ریز) حیوانات خانگی مانند گربه‌ها و سگ‌ها باشند.

هنگامی که با این آلرژن‌ها در تماس قرار می‌گیرید، بدن شما به اشتباه آن‌ها را تهدید تلقی می‌کند. این امر یک واکنش آلرژیک را تحریک می‌کند که باعث تورم و تحریک داخل بینی شما می‌شود. در حالی که ممکن است فقط به نظر یک آبریزش بینی یا چند عطسه بیاید، رینیت آلرژیک می‌تواند به طور قابل توجهی بر زندگی روزمره شما تأثیر بگذارد. می‌تواند خواب خوب، تمرکز در محل کار یا مدرسه، و لذت بردن از فعالیت‌های معمول شما را دشوار کند. همچنین مهم است بدانید که رینیت آلرژیک یک عامل خطر برای ابتلا به آسم است، و اگر از قبل آسم دارید، می‌تواند علائم آسم شما را بدتر کند.

این بیماری بسیاری از افراد را در بریتانیا تحت تأثیر قرار می‌دهد، حدود ۱۰-۱۵٪ از کودکان و حدود ۲۶٪ از بزرگسالان را درگیر می‌کند. در واقع، این شایع‌ترین بیماری مزمن در دوران کودکی است. خبر خوب این است که با درک و مدیریت صحیح، علائم رینیت آلرژیک را می‌توان به طور موثر کنترل کرد و به شما امکان می‌دهد زندگی بسیار راحت‌تری داشته باشید.

علائم و علل

رینیت آلرژیک زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن شما نسبت به آلرژن‌های خاصی بیش از حد حساس شود. هنگامی که این آلرژن‌ها وارد بینی شما می‌شوند، یک واکنش زنجیره‌ای را تحریک می‌کنند که منجر به التهاب و علائم ناراحت‌کننده‌ای می‌شود که تجربه می‌کنید. درک آنچه باعث علائم شما می‌شود و نحوه بروز آن‌ها، اولین گام برای مدیریت موثر این بیماری است.

علائم

علائم رینیت آلرژیک می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، اما معمولاً بینی، چشم‌ها و گلو را درگیر می‌کند. این علائم می‌توانند از خفیف تا شدید متغیر باشند و می‌توانند به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی، خواب و توانایی شما در انجام کارهای روزمره تأثیر بگذارند. در اینجا علائم رایج آورده شده است:

• عطسه‌های مداوم: ممکن است خود را در حال عطسه کردن چندین بار پشت سر هم بیابید، اغلب با این احساس که نمی‌توانید متوقف شوید.
• آبریزش بینی: این معمولاً شامل ترشحات شفاف و آبکی از بینی شما است که می‌تواند مداوم و آزاردهنده باشد.
• گرفتگی یا کیپ شدن بینی: پوشش داخلی بینی شما می‌تواند متورم شود و باعث شود احساس گرفتگی و مشکل در تنفس داشته باشید. این می‌تواند به ویژه در شب آزاردهنده باشد و بر خواب شما تأثیر بگذارد.
• خارش بینی، چشم‌ها، گلو و گوش‌ها: یک خارش قوی و تحریک‌کننده یک علامت مشخصه است. ممکن است احساس کنید که نیاز دارید بینی یا چشم‌های خود را مکرراً بمالید.
• چشم‌های آبریزش‌دار، خارش‌دار و قرمز (کنژنکتیویت آلرژیک): چشم‌های شما می‌توانند قرمز شوند، احساس شن‌ریزه داشته باشند و بیش از حد آبریزش کنند. این اغلب کنژنکتیویت آلرژیک نامیده می‌شود و می‌تواند چشم‌های شما را بسیار ناراحت‌کننده کند.
• سرفه: تحریک در گلو، اغلب ناشی از ریزش مخاط از بینی (قطره پشت حلق)، می‌تواند منجر به سرفه شود.
• گلو درد: تحریک مداوم و قطره پشت حلق نیز می‌تواند باعث شود گلوی شما احساس درد یا خراشیدگی داشته باشد.
• خستگی: خواب ضعیف به دلیل گرفتگی بینی و واکنش بدن به آلرژن‌ها می‌تواند باعث شود در طول روز احساس خستگی و کمبود انرژی داشته باشید.

این علائم می‌توانند تمرکز را دشوار کنند، بر عملکرد شما در محل کار یا مدرسه تأثیر بگذارند و به طور کلی لذت شما را از فعالیت‌های روزمره کاهش دهند.

علل

رینیت آلرژیک یک واکنش آلرژیک است که در آن سیستم ایمنی بدن شما به آلرژن‌های خاص موجود در هوا واکنش بیش از حد نشان می‌دهد. این واکنش شامل نوعی آنتی‌بادی به نام IgE است که التهاب را در پوشش بینی شما تحریک می‌کند. این بیماری به طور کلی بر اساس نوع آلرژن و زمان بروز علائم طبقه‌بندی می‌شود:

• رینیت آلرژیک فصلی (تب یونجه): این نوع توسط آلرژن‌های بیرونی که در زمان‌های خاصی از سال وجود دارند، تحریک می‌شود.
  به همین دلیل است که اغلب به آن "تب یونجه" می‌گویند، زیرا علائم معمولاً در ماه‌های بهار و تابستان که میزان گرده بالا است، ظاهر می‌شوند.
• • گرده: شایع‌ترین عامل تحریک‌کننده، که توسط درختان در بهار، علف‌ها در اواخر بهار و تابستان، و علف‌های هرز در اواخر تابستان و پاییز آزاد می‌شود.
  • هاگ‌های کپک: برخی از هاگ‌های کپک بیرونی نیز می‌توانند علائم را تحریک کنند، به ویژه در هوای مرطوب.
• رینیت آلرژیک دائمی: این نوع علائم را در تمام طول سال ایجاد می‌کند زیرا توسط آلرژن‌هایی که در طول سال در داخل خانه وجود دارند، تحریک می‌شود.
• • کنه‌های گرد و غبار خانگی: موجودات ریزی که در گرد و غبار، رختخواب، فرش‌ها و مبلمان روکش‌دار زندگی می‌کنند.
  • شوره حیوانات خانگی: پوسته‌های ریز پوست، بزاق و ادرار حیوانات، به ویژه گربه‌ها و سگ‌ها.
  • کپک داخلی: کپک می‌تواند در مناطق مرطوب خانه شما، مانند حمام و آشپزخانه رشد کند.
• رینیت آلرژیک شغلی: این نوع کمتر شایع توسط آلرژن‌هایی که در محل کار یافت می‌شوند، ایجاد می‌شود.
• • آلرژن‌های محل کار: نمونه‌ها شامل آرد برای نانوایان، گرد و غبار چوب برای نجاران، یا لاتکس برای کارکنان مراقبت‌های بهداشتی است. علائم معمولاً زمانی که از محل کار دور هستید بهبود می‌یابند.

صرف نظر از عامل تحریک‌کننده خاص، علت اصلی واکنش اغراق‌آمیز سیستم ایمنی بدن شما به این مواد بی‌ضرر است.

تشخیص و بررسی‌ها

دریافت تشخیص دقیق برای رینیت آلرژیک برای مدیریت موثر آن مهم است. پزشک شما معمولاً با دقت به علائم شما گوش می‌دهد و سوالات مفصلی در مورد سابقه سلامتی شما می‌پرسد.

تشخیص

تشخیص رینیت آلرژیک معمولاً بر اساس بحث کامل در مورد علائم شما و معاینه ملایم بینی شما انجام می‌شود. این فرآیند اغلب "تاریخچه متمرکز بر آلرژی" نامیده می‌شود و شامل موارد زیر است:

• تاریخچه دقیق علائم: پزشک شما در مورد علائم خاصی که تجربه می‌کنید، مانند عطسه، آبریزش بینی، گرفتگی بینی و خارش چشم‌ها سوال خواهد کرد. آن‌ها می‌خواهند بدانند علائم شما از چه زمانی شروع شده‌اند، هر چند وقت یکبار رخ می‌دهند، چقدر شدید هستند و چه چیزی به نظر می‌رسد آن‌ها را بهتر یا بدتر می‌کند.
• شناسایی عوامل تحریک‌کننده: از شما پرسیده می‌شود که آیا الگوهای خاصی را مشاهده کرده‌اید، مانند علائمی که فقط در فصول خاصی (مانند بهار یا تابستان) ظاهر می‌شوند، یا اگر در اطراف حیوانات خانگی، در محیط‌های گرد و غبارآلود یا در محل کار بدتر می‌شوند. این به شناسایی آلرژن‌های احتمالی کمک می‌کند.
• تأثیر بر زندگی روزمره: پزشک شما همچنین خواهد پرسید که علائم شما چگونه بر خواب، فعالیت‌های روزمره، کار یا عملکرد مدرسه شما تأثیر می‌گذارد. این به طبقه‌بندی شدت بیماری شما (خفیف، متوسط یا شدید) و اینکه آیا متناوب (می‌آید و می‌رود) یا مداوم (ادامه‌دار) است، کمک می‌کند.
• معاینه بینی: یک معاینه ملایم از داخل بینی شما برای بررسی علائم التهاب، تورم یا افزایش تولید مخاط انجام خواهد شد.

بر اساس این اطلاعات، پزشک شما معمولاً می‌تواند تشخیص مطمئنی از رینیت آلرژیک بدهد.

بررسی‌ها

در حالی که تشخیص بالینی اغلب کافی است، گاهی اوقات بررسی‌های بیشتری لازم است، به ویژه اگر علت علائم شما نامشخص باشد، اگر علائم شما شدید و مداوم باشند، یا اگر درمان‌های اولیه موثر نبوده‌اند. این آزمایش‌ها به شناسایی دقیق آلرژن‌هایی که واکنش شما را تحریک می‌کنند، کمک می‌کنند:

• آزمایشات خون آلرژی (تست‌های IgE اختصاصی یا RAST): این آزمایشات خون سطح آنتی‌بادی‌های IgE اختصاصی را در خون شما اندازه‌گیری می‌کنند. هنگامی که سیستم ایمنی بدن شما به یک آلرژن واکنش نشان می‌دهد، آنتی‌بادی‌های IgE علیه آن تولید می‌کند. سطوح بالاتر این آنتی‌بادی‌ها برای یک آلرژن خاص (مانند گرده یا کنه‌های گرد و غبار) می‌تواند نشان‌دهنده آلرژی باشد.
• تست‌های خراش پوستی: این یک روش رایج و سریع برای شناسایی آلرژن‌های خاص است. یک قطره کوچک از عصاره آلرژن مشکوک روی ساعد یا پشت شما قرار داده می‌شود و پوست زیر آن به آرامی خراشیده می‌شود. اگر به آن ماده آلرژی داشته باشید، یک برآمدگی کوچک، خارش‌دار و قرمز (مانند نیش پشه) در عرض ۱۵-۲۰ دقیقه ظاهر می‌شود.

این بررسی‌ها به تأیید تشخیص و شناسایی عوامل تحریک‌کننده خاص شما کمک می‌کنند، که می‌تواند در هدایت درمان و استراتژی‌های اجتناب شما بسیار مفید باشد.

مدیریت و درمان

مدیریت رینیت آلرژیک شامل ترکیبی از استراتژی‌ها است که با مراقبت از خود و اجتناب از آلرژن‌ها شروع می‌شود و در صورت لزوم به داروها پیشرفت می‌کند. هدف کاهش علائم شما و بهبود کیفیت زندگی شما است.

۱. مراقبت از خود و اجتناب از آلرژن:

این اغلب اولین و مهم‌ترین گام است. با کاهش قرار گرفتن در معرض آلرژن‌ها، می‌توانید به طور قابل توجهی علائم خود را کاهش دهید.

• برای آلرژی‌های گرده (تب یونجه):
• • پیش‌بینی‌های محلی گرده را رصد کنید و سعی کنید در زمان‌هایی که میزان گرده بالا است، به ویژه در روزهای گرم و بادی، در داخل خانه بمانید.
  • هنگام بیرون بودن از عینک آفتابی دورپیچ استفاده کنید تا از ورود گرده به چشم‌هایتان جلوگیری شود.
  • پنجره‌ها و درها را بسته نگه دارید، به ویژه در اوایل صبح و عصر که میزان گرده اغلب بالاترین است.
  • پس از بیرون بودن دوش بگیرید و موهای خود را بشویید تا گرده‌ها از بین بروند.
  • از خشک کردن لباس‌ها در فضای باز خودداری کنید، زیرا گرده می‌تواند به لباس‌ها بچسبد.
• برای آلرژی‌های کنه گرد و غبار:
• • از روکش‌های مخصوص ضد کنه گرد و غبار برای تشک، بالش و لحاف خود استفاده کنید.
  • تمام رختخواب، از جمله لحاف و بالش، را به طور منظم (حداقل هفته‌ای یک بار) در دمای ۶۰ درجه سانتی‌گراد یا بالاتر بشویید تا کنه‌های گرد و غبار از بین بروند.
  • سطوح را با یک پارچه مرطوب گردگیری کنید تا گرد و غبار به جای پراکنده شدن در هوا، به دام بیفتد.
  • از جاروبرقی با فیلتر HEPA (هوای ذرات با کارایی بالا) برای جذب ذرات ریز آلرژن استفاده کنید.
  • اگر علائم شدید هستند، برداشتن فرش‌ها و پرده‌های سنگین را که می‌توانند کنه‌های گرد و غبار را به دام بیندازند، در نظر بگیرید.
• برای آلرژی‌های حیوانات خانگی:
• • حیوانات خانگی و رختخواب آن‌ها را به طور منظم بشویید تا شوره کاهش یابد.
  • سعی کنید حیوانات خانگی را از اتاق خواب و مبلمان روکش‌دار خود دور نگه دارید.
  • به طور مکرر با جاروبرقی دارای فیلتر HEPA جارو بکشید.
  • یک دستگاه تصفیه هوا با فیلتر HEPA را در نظر بگیرید.
• برای آلرژی‌های کپک:
• • خانه‌ای خشک و با تهویه مناسب داشته باشید. هرگونه نشتی را برطرف کنید و از فن‌های تهویه در حمام و آشپزخانه استفاده کنید.
  • کپک‌های قابل مشاهده را با محلول ضد کپک تمیز کنید.
• شستشوی بینی (دوش بینی):
• • استفاده از اسپری بینی سالین یا محلولی از نمک، بی‌کربنات سدیم و آب جوشیده سرد شده می‌تواند به شستشوی آلرژن‌ها و مخاط اضافی از مجاری بینی شما کمک کند. این می‌تواند بهداشت بینی را بهبود بخشد و سایر درمان‌های بینی را موثرتر کند. این روش ایمن و ارزان است.

۲. داروها:

اگر اجتناب از آلرژن‌ها کافی نباشد، داروهای مختلفی می‌توانند به کنترل علائم شما کمک کنند. این داروها اغلب از داروخانه محلی شما در دسترس هستند یا توسط پزشک عمومی شما تجویز می‌شوند.

• آنتی‌هیستامین‌ها:

• Need Expert Advice?

  Book a consultation with Mr Ahmad Hariri to discuss your symptoms and treatment options.

  Book a Consultation