مرور کلی

گوش چسبناک، که از نظر پزشکی به عنوان اوتیت میانی با افیوژن (OME) شناخته می‌شود، وضعیتی است که در آن مایع چسبناک و شبیه چسب در پشت پرده گوش شما در گوش میانی جمع می‌شود. اگرچه این وضعیت در کودکان بسیار شایع‌تر است، اما بزرگسالان نیز می‌توانند به گوش چسبناک مبتلا شوند. هنگامی که این وضعیت در بزرگسالان رخ می‌دهد، درک دلایل احتمالی آن مهم است، زیرا گاهی اوقات می‌تواند نشانه‌ای از چیزی باشد که نیاز به توجه دقیق‌تری دارد.

به طور معمول، گوش میانی شما پر از هوا است. این فشار هوا باید با فشار هوای خارج از گوش شما یکسان باشد تا بتوانید به وضوح بشنوید. یک لوله کوچک به نام شیپور استاش (که پشت بینی شما را به گوش میانی متصل می‌کند) به حفظ تعادل این فشار هوا و تخلیه هرگونه مایع طبیعی کمک می‌کند. در گوش چسبناک، این لوله به درستی کار نمی‌کند و منجر به تجمع مایع و غلیظ و چسبناک شدن آن، بسیار شبیه به چسب، می‌شود.

اگرچه گوش چسبناک در بزرگسالان غیرمعمول است، اما می‌تواند به طور قابل توجهی بر شنوایی و راحتی شما تأثیر بگذارد. این وضعیت اغلب به دنبال بیماری‌های رایج مانند سرماخوردگی، آنفولانزا یا سایر عفونت‌هایی که بینی، سینوس‌ها یا گوش‌های شما را تحت تأثیر قرار می‌دهند، رخ می‌دهد. با این حال، در برخی موارد، به ویژه اگر فقط یک گوش را تحت تأثیر قرار دهد، می‌تواند نشانه هشداردهنده‌ای از یک انسداد جدی‌تر یا مشکلی در شیپور استاش باشد که نیاز به بررسی پزشکی فوری دارد.

علائم و علل

درک علائم و آنچه ممکن است باعث گوش چسبناک در بزرگسالان شود، اولین گام برای دریافت کمک مناسب است. علائم می‌توانند آزاردهنده باشند و بر زندگی روزمره شما تأثیر بگذارند، اما معمولاً پس از تشخیص وضعیت، قابل کنترل هستند.

علائم

علائم گوش چسبناک در بزرگسالان می‌تواند متفاوت باشد، اما اغلب به میزان شنوایی و احساس گوش شما مربوط می‌شود. ممکن است این علائم را در یک گوش (یک‌طرفه) یا هر دو گوش (دو‌طرفه) مشاهده کنید:

• کاهش شنوایی مبهم یا موقت: این اغلب قابل توجه‌ترین علامت است. صداها ممکن است خفه به نظر برسند، گویی زیر آب گوش می‌دهید یا پنبه در گوش خود دارید. این اتفاق به این دلیل می‌افتد که مایع پشت پرده گوش شما از ارتعاش صحیح آن جلوگیری می‌کند و رسیدن صدا به گوش داخلی شما را دشوارتر می‌کند.
• احساس پری یا فشار: ممکن است احساس مداوم فشار یا گرفتگی در گوش خود داشته باشید، شبیه به احساس گوش‌هایتان در هواپیما. این به دلیل تجمع مایع و عدم تعادل فشار است.
• گوش‌درد خفیف یا ناراحتی: اگرچه معمولاً شدید نیست، اما برخی افراد درد مبهم و خفیف یا ناراحتی عمومی در گوش آسیب‌دیده را تجربه می‌کنند.
• صداهای ترق‌ترق یا تق‌تق: ممکن است صداهای عجیب ترق‌ترق، تق‌تق یا چلپ‌چلوپ در داخل گوش خود بشنوید، به خصوص هنگام بلعیدن یا خمیازه کشیدن. این صداها ناشی از حرکت مایع یا تلاش شیپور استاش برای باز شدن است.
• وزوز گوش: این اصطلاح پزشکی برای شنیدن صدای زنگ، وزوز، خش‌خش یا سایر صداها در گوش شما است که از منبع خارجی نمی‌آیند. گوش چسبناک گاهی اوقات می‌تواند وزوز گوش را تحریک یا بدتر کند.
• مشکلات تعادل: کمتر رایج است، اما برخی بزرگسالان ممکن است مشکلات خفیفی در تعادل خود تجربه کنند و کمی احساس بی‌ثباتی داشته باشند.

علل

در بزرگسالان، گوش چسبناک عمدتاً زمانی رخ می‌دهد که شیپور استاش آنطور که باید کار نمی‌کند. این لوله برای تخلیه مایع از گوش میانی و حفظ تعادل فشار هوا حیاتی است. هنگامی که مسدود یا ملتهب می‌شود، مایع می‌تواند تجمع یابد. در اینجا دلایل اصلی این اتفاق آورده شده است:

• به دنبال عفونت‌ها: شایع‌ترین عامل گوش چسبناک در بزرگسالان، عفونت ویروسی اخیر مانند سرماخوردگی، آنفولانزا یا عفونت سینوسی (سینوزیت) است. این عفونت‌ها می‌توانند باعث تورم و التهاب در پوشش شیپور استاش شوند و باز شدن و تخلیه صحیح آن را دشوار کنند.
• اختلال عملکرد شیپور استاش: این یک اصطلاح کلی است که به معنای عدم عملکرد صحیح شیپور استاش است. ممکن است به اندازه کافی باز نشود تا هوا وارد شود یا مایع تخلیه شود، که منجر به تجمع می‌شود. این اختلال عملکرد می‌تواند یک اثر باقی‌مانده از عفونت باشد یا گاهی اوقات بدون یک عامل تحریک‌کننده واضح رخ دهد.
• انسداد یا بافت اضافی: به ندرت، گوش چسبناک در بزرگسالان می‌تواند ناشی از انسداد فیزیکی شیپور استاش باشد. این ممکن است به دلیل رشد بافت اضافی در نزدیکی آن باشد، یا در موارد بسیار نادر اما جدی، یک توده یا تومور در نازوفارنکس (قسمت بالایی گلوی شما در پشت بینی، جایی که شیپور استاش باز می‌شود). به همین دلیل است که یک بررسی کامل برای بزرگسالان بسیار مهم است، به خصوص اگر گوش چسبناک فقط در یک گوش باشد.
• بزرگ شدن لوزه‌های حلقی (آدنوئید): اگرچه در کودکان شایع‌تر است، اما گاهی اوقات آدنوئیدهای بزرگ شده (بافت‌های نرم در پشت بینی شما) می‌توانند به انسداد دهانه شیپور استاش کمک کرده و منجر به گوش چسبناک شوند.

تشخیص و بررسی‌ها

اگر مشکوک به گوش چسبناک هستید، مهم است که به پزشک عمومی خود مراجعه کنید. آنها با دقت به علائم شما گوش خواهند داد و یک معاینه اولیه انجام خواهند داد. به ویژه برای بزرگسالان، تشخیص دقیق و سریع برای رد هرگونه علت زمینه‌ای جدی بسیار مهم است.

تشخیص

پزشک عمومی شما با پرسیدن در مورد علائم شما، مدت زمان بروز آنها و اینکه آیا اخیراً سرماخوردگی یا عفونتی داشته‌اید، شروع می‌کند. این کار گرفتن سابقه پزشکی نامیده می‌شود. سپس آنها یک معاینه فیزیکی انجام خواهند داد:

• اتوسکوپی: پزشک شما با استفاده از یک ابزار خاص به نام اتوسکوپ (یک چراغ با ذره‌بین) داخل گوش شما را نگاه می‌کند. آنها پرده گوش شما را معاینه خواهند کرد. در گوش چسبناک، پرده گوش ممکن است به جای ظاهر براق و شفاف معمول خود، کدر، ابری یا جمع شده (به سمت داخل کشیده شده) به نظر برسد. آنها همچنین ممکن است یک آزمایش ساده به نام مانور والسالوا (از شما می‌خواهند که به آرامی با دهان و بینی بسته نفس خود را بیرون دهید) را امتحان کنند تا ببینند آیا پرده گوش شما حرکت می‌کند یا خیر. اگر حرکت نکند، نشان‌دهنده وجود مایع یا فشار در پشت آن است.
• تست‌های دیاپازون: پزشک عمومی شما ممکن است از دیاپازون (ابزارهای فلزی که برای تولید صدا ارتعاش می‌کنند) برای انجام تست‌های شنوایی ساده استفاده کند. این تست‌ها می‌توانند به تعیین اینکه آیا کاهش شنوایی شما "هدایتی" است (به این معنی که مشکلی در رسیدن صدا به گوش داخلی شما وجود دارد، که برای گوش چسبناک معمول است) یا "حسی-عصبی" (مشکلی در گوش داخلی یا عصب) کمک کنند.

اگر پزشک عمومی شما به گوش چسبناک مشکوک باشد، به خصوص اگر بیش از سه ماه طول کشیده باشد، یا اگر ویژگی‌های نگران‌کننده‌ای وجود داشته باشد، معمولاً شما را به یک متخصص، مانند جراح گوش، حلق و بینی (ENT) یا یک شنوایی‌شناس ارجاع می‌دهد.