مرور کلی

لوزه‌تین یک بیماری شایع است که با التهاب لوزه‌ها مشخص می‌شود. لوزه‌ها دو توده کوچک و بیضی‌شکل از بافت هستند که در پشت گلو، یکی در هر طرف، قرار دارند. آنها بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند و به فیلتر کردن باکتری‌ها و ویروس‌هایی که از طریق دهان یا بینی وارد می‌شوند، کمک می‌کنند. هنگامی که لوزه‌ها عفونی می‌شوند، ممکن است متورم، قرمز و دردناک شوند و بلع را دشوار کنند. لوزه‌تین می‌تواند افراد در هر سنی را تحت تاثیر قرار دهد، اما در کودکان و بزرگسالان جوان شایع‌تر است.

علائم و علل

شایع‌ترین علامت لوزه‌تین، گلودرد است. سایر علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درد هنگام بلع
• تب (دمای بالای ۳۷.۵ درجه سانتی‌گراد برای بزرگسالان و بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد برای کودکان)
• گوش‌درد
• سردرد
• احساس تهوع یا استفراغ
• احساس خستگی یا ناخوشی عمومی
• غدد لنفاوی (گره‌ها) متورم و حساس در گردن
• لکه‌های سفید یا زرد چرک روی لوزه‌ها
• بوی بد دهان
• تغییرات صدا، مانند گرفتگی یا خفگی صدا
• از دست دادن اشتها

در برخی موارد، لوزه‌تین می‌تواند منجر به عارضه‌ای به نام کوینزی (آبسه دور لوزه) شود که تجمع چرکی است که بین لوزه و دیواره گلو تشکیل می‌شود. کوینزی می‌تواند باعث درد شدید، مشکل در بلع و حتی مشکل در تنفس شود.

لوزه‌تین معمولاً توسط عفونت ویروسی، مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا، ایجاد می‌شود. به ندرت، ممکن است توسط عفونت باکتریایی، مانند گلودرد استرپتوکوکی (ناشی از باکتری استرپتوکوک گروه A)، ایجاد شود. تب غده‌ای، که به عنوان مونونوکلئوز عفونی نیز شناخته می‌شود، یک عفونت ویروسی دیگر است که می‌تواند باعث لوزه‌تین شدید همراه با سایر علائم شود.

تشخیص و بررسی‌ها

پزشک معمولاً می‌تواند با معاینه گلو و پرسیدن در مورد علائم، گلودرد چرکی (تونسیلیت) را تشخیص دهد. آنها ممکن است نمونه‌برداری از گلو نیز انجام دهند که شامل مالش آرام یک سواب پنبه‌ای استریل روی لوزه‌ها برای جمع‌آوری نمونه است. این نمونه می‌تواند در آزمایشگاه بررسی شود تا مشخص شود که آیا عفونت ناشی از باکتری است یا ویروس. آزمایش خون ممکن است برای بررسی تب غده‌ای (مونونوکلئوز عفونی) انجام شود.

مدیریت و درمان

درمان گلودرد چرکی (تونسیلیت) به علت زمینه‌ای و شدت علائم بستگی دارد.

گلودرد چرکی ویروسی: بیشتر موارد گلودرد چرکی ناشی از ویروس‌ها هستند و آنتی‌بیوتیک‌ها در برابر عفونت‌های ویروسی مؤثر نیستند. درمان گلودرد چرکی ویروسی بر تسکین علائم تمرکز دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• استراحت: استراحت کافی به بدن کمک می‌کند تا با عفونت مبارزه کند.
• مایعات: نوشیدن مایعات فراوان، مانند آب، آبمیوه یا سوپ، به جلوگیری از کم‌آبی بدن کمک می‌کند، به خصوص اگر بلع دردناک باشد.
• تسکین درد: مسکن‌های بدون نسخه (OTC) مانند پاراستامول (استامینوفن) یا ایبوپروفن می‌توانند به کاهش درد، تب و سردرد کمک کنند. ایبوپروفن اغلب برای بزرگسالان مبتلا به گلودرد ترجیح داده می‌شود، در حالی که پاراستامول معمولاً اولین انتخاب برای کودکان است. با این حال، برخی افراد با شرایط پزشکی خاص ممکن است نتوانند ایبوپروفن مصرف کنند، بنابراین مهم است که برچسب را با دقت بخوانید.
• قرص‌های مکیدنی و اسپری‌های گلو: قرص‌های مکیدنی گلو، مانند استرپسیلز (Strepsils) یا دیفلام (Difflam)، و اسپری‌های گلو می‌توانند تسکین موقتی برای درد گلودرد فراهم کنند. اینها بدون نسخه در داروخانه‌ها موجود هستند.
• غرغره کردن: غرغره کردن با آب نمک گرم می‌تواند به تسکین گلودرد کمک کند. بزرگسالان همچنین می‌توانند از غرغره آسپرین یا پاراستامول محلول استفاده کنند.
• رژیم غذایی: خوردن غذاهای نرم و خنک، مانند ژله یا بستنی، ممکن است راحت‌تر از غذاهای سفت یا داغ بلعیده شود.

التهاب لوزه باکتریایی: اگر نمونه‌برداری از گلو تأیید کند که التهاب لوزه ناشی از باکتری است، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند. مهم است که دوره کامل آنتی‌بیوتیک را به پایان برسانید، حتی اگر علائم قبل از اتمام دارو بهبود یابند. آنتی‌بیوتیک‌های رایج تجویز شده برای التهاب لوزه باکتریایی در بریتانیا عبارتند از:

• پنی‌سیلین V (فنوکسی‌متیل‌پنی‌سیلین): این معمولاً آنتی‌بیوتیک انتخابی اول برای التهاب لوزه باکتریایی است. این دارو به صورت خوراکی، معمولاً چهار بار در روز به مدت ۱۰ روز مصرف می‌شود. پنی‌سیلین V فقط با نسخه پزشک در دسترس است.
• آموکسی‌سیلین: این یک آنتی‌بیوتیک دیگر از نوع پنی‌سیلین است که ممکن است در صورت عدم مناسب بودن پنی‌سیلین V یا در صورت شدید بودن عفونت تجویز شود. این دارو نیز به صورت خوراکی، معمولاً سه بار در روز به مدت ۵ تا ۱۰ روز مصرف می‌شود. آموکسی‌سیلین فقط با نسخه پزشک در دسترس است.
• کلاریترومایسین: این یک آنتی‌بیوتیک ماکرولید است که ممکن است برای افرادی که به پنی‌سیلین حساسیت دارند، تجویز شود. این دارو به صورت خوراکی، معمولاً دو بار در روز به مدت ۵ روز مصرف می‌شود. کلاریترومایسین فقط با نسخه پزشک در دسترس است.
• اریترومایسین: این یک آنتی‌بیوتیک ماکرولید دیگر است که می‌تواند به عنوان جایگزینی برای پنی‌سیلین استفاده شود. این دارو به صورت خوراکی، معمولاً چهار بار در روز به مدت ۵ تا ۱۰ روز مصرف می‌شود. اریترومایسین فقط با نسخه پزشک در دسترس است.

کوینسی (آبسه دور لوزه): اگر کوینسی ایجاد شود، پزشک ممکن است نیاز به تخلیه چرک با استفاده از سوزن یا ایجاد یک برش کوچک داشته باشد. آنتی‌بیوتیک‌ها نیز برای درمان عفونت زمینه‌ای تجویز می‌شوند.

لوزه‌برداری (تونسیلکتومی): در برخی موارد، پزشک ممکن است لوزه‌برداری را توصیه کند که یک عمل جراحی برای برداشتن لوزه‌ها است. این معمولاً برای افرادی در نظر گرفته می‌شود که دچار حملات مکرر یا شدید التهاب لوزه هستند که در زندگی روزمره آن‌ها اختلال ایجاد می‌کند.

پیشگیری

التهاب لوزه مسری است، به این معنی که می‌تواند از فردی به فرد دیگر سرایت کند. برای کاهش خطر انتشار یا ابتلا به التهاب لوزه:

• دست‌های خود را به طور مکرر با آب و صابون بشویید، به خصوص پس از سرفه یا عطسه.
• از تماس نزدیک با افرادی که دچار ورم لوزه یا سایر عفونت‌های تنفسی هستند، خودداری کنید.
• هنگام سرفه یا عطسه، دهان و بینی خود را با دستمال کاغذی یا داخل آرنج بپوشانید.
• دستمال‌های کاغذی استفاده شده را به درستی دور بیندازید.
• از به اشتراک گذاشتن ظروف غذاخوری، لیوان نوشیدنی یا مسواک خودداری کنید.
• در صورت ناخوشی، برای جلوگیری از سرایت عفونت به دیگران، از کار یا مدرسه در خانه بمانید.

چشم‌انداز / پیش‌آگهی

اکثر موارد ورم لوزه ظرف یک هفته بدون هیچ عارضه طولانی‌مدتی بهبود می‌یابند. با این حال، در برخی موارد، ورم لوزه می‌تواند منجر به عوارضی مانند موارد زیر شود:

• کوینسی (آبسه دور لوزه): تجمع چرکی که بین لوزه و دیواره گلو تشکیل می‌شود.
• اوتیت میانی (عفونت گوش میانی): عفونت گوش میانی.
• سینوزیت: عفونت سینوس‌ها.
• تب روماتیسمی: یک عارضه نادر اما جدی که می‌تواند پس از عفونت گلودرد استرپتوکوکی رخ دهد. تب روماتیسمی می‌تواند به دریچه‌های قلب آسیب برساند.
• گلومرولونفریت: یک مشکل نادر کلیوی که می‌تواند پس از عفونت گلودرد استرپتوکوکی رخ دهد.

اگر در مورد ورم لوزه نگرانی دارید یا اگر علائم بدتر شدند یا پس از یک هفته بهبود نیافتند، مراجعه به پزشک مهم است.