مرور کلی

ندول‌های تارهای صوتی، برجستگی‌های کوچک و غیرسرطانی هستند که در لبه‌های تارهای صوتی شما ایجاد می‌شوند. تارهای صوتی در داخل حنجره (که به آن جعبه صدا نیز گفته می‌شود) قرار دارند. این توده‌ها معمولاً در نقاطی تشکیل می‌شوند که تارهای صوتی هنگام برخورد با یکدیگر بیشترین ضربه را متحمل می‌شوند و معمولاً روی هر دو تار صوتی (به‌صورت دوطرفه) ظاهر می‌شوند. آن‌ها را مانند پینه‌هایی تصور کنید که در اثر اصطکاک مکرر روی دست‌های شما ایجاد می‌شوند.

هنگامی که ندول‌های تارهای صوتی برای اولین بار ظاهر می‌شوند، اغلب کوچک، نرم و صورتی هستند. با این حال، اگر به آن‌ها رسیدگی نشود، می‌توانند با گذشت زمان بزرگ‌تر، سفیدتر و سفت‌تر شوند. مشکل اصلی ندول‌های تارهای صوتی این است که مانع حرکت و ارتعاش طبیعی تارهای صوتی شما می‌شوند. این امر از بسته شدن کامل و ارتعاش کارآمد تارهای صوتی جلوگیری می‌کند که مستقیماً باعث تغییراتی در صدای شما می‌شود.

ندول‌های صوتی می‌توانند هم بزرگسالان و هم کودکان را تحت تأثیر قرار دهند. آن‌ها به‌ویژه در افرادی که از صدای خود زیاد برای شغلشان استفاده می‌کنند، مانند معلمان، خوانندگان، بازیگران، مربیان و فروشندگان، شایع هستند. در حالی که تشخیص ندول‌های صوتی می‌تواند نگران‌کننده باشد، به‌ویژه برای افرادی که به‌صورت حرفه‌ای از صدای خود استفاده می‌کنند، مهم است بدانید که آن‌ها قابل درمان هستند و بعید است که به حرفه شما پایان دهند.

علائم و علل

ندول‌های تارهای صوتی به دلیل استرس و آسیب مکرر به تارهای صوتی شما ایجاد می‌شوند. این بخش توضیح می‌دهد که چه علائمی ممکن است تجربه کنید و چرا این ندول‌ها تشکیل می‌شوند.

علائم

شایع‌ترین و قابل توجه‌ترین علامت ندول‌های تارهای صوتی، تغییر در کیفیت صدای شما است که اغلب دیسفونیا (اختلال صدا) نامیده می‌شود. صدای شما ممکن است اینگونه توصیف شود:

• گرفته، خشن یا خش‌دار: این یک شکایت بسیار رایج است.
• نفس‌دار یا ضعیف: ندول‌ها از بسته شدن کامل تارهای صوتی شما جلوگیری می‌کنند و اجازه می‌دهند هوا در حین صحبت فرار کند.
• بم شدن صدا: صدای شما ممکن است