آدنوییدکتومی (برداشتن لوزه سوم) چیست؟

آدنوییدکتومی یک عمل جراحی رایج است که اغلب در کودکان و گاهی در بزرگسالان انجام می‌شود. این عمل شامل برداشتن آدنوییدها (لوزه سوم) است؛ غدد کوچکی که در قسمت بالایی پشت بینی و بالای سقف دهان قرار دارند. این غدد بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند و به مبارزه با میکروب‌ها، به‌ویژه در کودکان خردسال، کمک می‌کنند. با این حال، معمولاً پس از حدود سه سالگی، دیگر ضروری تلقی نمی‌شوند، زیرا نقش آن‌ها در ایمنی بدن کاهش یافته و سایر بخش‌های سیستم ایمنی جایگزین عملکرد آن‌ها می‌شوند.

آدنوییدها گاهی اوقات بزرگ می‌شوند که منجر به مشکلات سلامتی مختلفی می‌گردد. این عمل تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود، به این معنی که شما یا فرزندتان کاملاً در خواب خواهید بود و در طول عمل هیچ دردی احساس نخواهید کرد. جراح از طریق دهان به آدنوییدها دسترسی پیدا می‌کند، بنابراین هیچ برش یا جای زخم خارجی وجود ندارد. بافت آدنویید را می‌توان با استفاده از تکنیک‌های مختلفی برداشت، مانند برش دقیق با ابزاری تیز به نام کورت، یا با استفاده از ابزارهای ویژه‌ای که گرما یا انرژی فرکانس رادیویی اعمال می‌کنند. یکی از تکنیک‌های مدرن رایج، ساکشن دیاترمی آدنوییدکتومی است که از جریان الکتریکی برای تولید گرما استفاده می‌کند تا به تبخیر بافت آدنویید و به حداقل رساندن خونریزی کمک کند. گاهی اوقات، ممکن است از بخیه‌های قابل جذب برای کمک به کنترل خونریزی استفاده شود.

این عمل اغلب به صورت جراحی سرپایی انجام می‌شود، به این معنی که شما یا فرزندتان معمولاً می‌توانید در همان روز عمل به خانه برگردید. آدنوییدکتومی می‌تواند به تنهایی انجام شود یا ممکن است با عمل‌های دیگر ترکیب گردد، مانند برداشتن لوزه‌ها (تونسیلکتومی)، قرار دادن لوله‌های کوچک در پرده گوش (گرومت) یا کوتر کردن داخل بینی.

چرا ممکن است به آدنوییدکتومی نیاز داشته باشم؟

آدنوییدکتومی زمانی توصیه می‌شود که بزرگ شدن آدنوییدها باعث مشکلات سلامتی قابل توجهی شود که با سایر درمان‌ها بهبود نیافته‌اند. اگرچه آدنوییدها با افزایش سن کودکان به طور طبیعی کوچک می‌شوند، اما جراحی معمولاً برای موارد شدیدتر یا مزمن در نظر گرفته می‌شود. در اینجا دلایل اصلی که ممکن است این عمل در نظر گرفته شود، آورده شده است:

• دشواری در تنفس از راه بینی: بزرگ شدن لوزه‌های سوم (آدنوئید) می‌تواند مجاری بینی را مسدود کرده و تنفس از راه بینی را دشوار سازد. این امر اغلب منجر به تنفس دهانی، به‌ویژه در شب می‌شود و می‌تواند باعث خروپف بلند یا اختلال در خواب گردد.
• آپنه انسدادی خواب (OSA) یا اختلالات تنفسی در خواب: در موارد شدیدتر، انسداد می‌تواند باعث توقف تنفس در حین خواب شود که به آن آپنه انسدادی خواب می‌گویند. این وضعیت می‌تواند کیفیت خواب و سلامت کلی فرد را به‌طور قابل‌توجهی تحت تأثیر قرار دهد. جراحی برداشتن لوزه سوم (آدنوییدکتومی)، که اغلب همراه با لوزه‌برداری (تانسیلکتومی) انجام می‌شود، یک درمان رایج برای این مشکل در کودکان است.
• گوش چسبنده (اوتیت میانی همراه با افیوژن - OME): لوزه‌های سوم در نزدیکی شیپورهای استاش قرار دارند که گوش میانی را به پشت بینی متصل می‌کنند. هنگامی که لوزه‌های سوم بزرگ می‌شوند، می‌توانند این مجاری را مسدود کرده و مانع از تخلیه و تهویه مناسب گوش میانی شوند. این امر می‌تواند منجر به تجمع مایع شود که به آن گوش چسبنده می‌گویند و باعث مشکلات شنوایی می‌شود. اگرچه استفاده از گرومت (لوله تهویه) درمان اصلی گوش چسبنده است، اما اگر علائم انسداد بینی مداوم و مکرر وجود داشته باشد، یا اگر به دلیل عود مجدد گوش چسبنده نیاز به جایگذاری مجدد گرومت باشد، ممکن است آدنوییدکتومی در کنار جایگذاری گرومت در نظر گرفته شود. این جراحی می‌تواند به کاهش ماندگاری گوش چسبنده و جلوگیری از عود آن، و همچنین کاهش دفعات سرماخوردگی و عفونت‌های سینوسی کمک کند.
• عفونت‌های مکرر گوش (اوتیت میانی حاد عودکننده): بزرگ شدن لوزه‌های سوم با تأثیر بر شیپورهای استاش، می‌تواند در بروز عفونت‌های حاد و مکرر گوش نیز نقش داشته باشد. در چنین مواردی، ممکن است آدنوییدکتومی همزمان با جراحی گرومت انجام شود.
• رینوسینوزیت مزمن: این وضعیت التهاب طولانی‌مدت بینی و سینوس‌ها است. در کودکان، بزرگ شدن لوزه‌های سوم می‌تواند در این بیماری نقش داشته باشد و برداشتن آن‌ها ممکن است به تسکین علائم کمک کند.
• آمادگی برای جراحی گفتار: در برخی شرایط خاص، ممکن است آدنوییدکتومی به عنوان بخشی از آمادگی برای سایر جراحی‌های مرتبط با گفتار انجام شود.

پیش از در نظر گرفتن جراحی، پزشک شما در مورد رویکردهای جایگزین با شما صحبت خواهد کرد. این موارد ممکن است شامل «انتظار هوشمندانه» باشد، زیرا لوزه‌های سوم اغلب با افزایش سن کوچک می‌شوند، یا درمان‌های دارویی مانند اسپری‌ها یا قطره‌های بینی استروئیدی برای کمک به کاهش انسداد بینی. آنتی‌بیوتیک‌ها معمولاً برای درمان خودِ بزرگی لوزه‌های سوم مؤثر نیستند.

قبل از جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

آمادگی برای آدنوییدکتومی شامل چندین مرحله مهم است تا اطمینان حاصل شود که عمل تا حد امکان ایمن و بی‌دردسر انجام می‌شود. در اینجا آنچه می‌توانید انتظار داشته باشید آمده است:

ارزیابی اولیه و معاینات پیش از عمل

شما یا فرزندتان یک جلسه مشاوره اولیه با متخصص گوش، حلق و بینی خواهید داشت تا در مورد علائم بحث شود و مشخص گردد که آیا جراحی آدنوئیدکتومی (برداشتن لوزه سوم) مناسب‌ترین درمان است یا خیر. در صورت توصیه به جراحی، معمولاً حدود دو هفته پیش از تاریخ تعیین‌شده برای عمل، یک معاینه پیش از عمل انجام خواهید داد. در طول این جلسه، تیم پزشکی اقدامات زیر را انجام خواهد داد:

• بررسی سوابق پزشکی و وضعیت سلامت فعلی شما یا فرزندتان.
• انجام آزمایش‌های لازم برای اطمینان از آمادگی جهت بیهوشی عمومی و جراحی.
• بحث و گفتگو در مورد جزئیات عمل، از جمله مزایا و خطرات احتمالی، برای اطمینان از اینکه شما کاملاً آگاه هستید و می‌توانید رضایت آگاهانه خود را اعلام کنید.
• ارزیابی دقیق برای هرگونه نشانه‌ای از ضعف کام، مانند زبان کوچک دوشاخه (شکاف در انتهای کام نرم)، یا هرگونه مشکل گفتاری از پیش موجود. این کار برای کمک به کاهش خطر نادرِ بروز نارسایی کامی-حلقی (VPI) که می‌تواند بر گفتار تأثیر بگذارد و باعث بازگشت مایعات از بینی شود، اهمیت دارد. در صورت وجود سابقه شکاف کام یا ناهنجاری قابل لمس در کام، ارزیابی کامل چندتخصصی انجام خواهد شد.

بسیار مهم است که اگر شما یا فرزندتان در هفته منتهی به جراحی دچار سرماخوردگی، سرفه یا هر بیماری دیگری شدید، با پزشک مشاور یا بیمارستان تماس بگیرید. ممکن است برای اطمینان از ایمنی بیهوشی و بهبودی، نیاز باشد که عمل به تعویق بیفتد.

دستورالعمل‌های ناشتایی

شما دستورالعمل‌های بسیار دقیقی از بیمارستان در مورد زمان قطع خوردن و آشامیدن پیش از جراحی دریافت خواهید کرد. این دستورالعمل‌ها حیاتی هستند و باید برای جلوگیری از عوارض جدی در حین بیهوشی، به‌طور دقیق رعایت شوند. به‌طور کلی:

• به شما یا فرزندتان توصیه می‌شود که برای مدت زمان مشخصی (مثلاً ۶ ساعت) پیش از عمل، از خوردن هرگونه غذای جامد خودداری کنید.
• مایعات شفاف (آب، آب سیب شفاف) ممکن است برای مدت کوتاه‌تری (مثلاً تا ۲ ساعت) پیش از جراحی مجاز باشند.
• شیر و آدامس به عنوان غذا در نظر گرفته می‌شوند و باید طبق زمان‌بندی ناشتایی از مصرف آن‌ها خودداری شود.

عدم رعایت این دستورالعمل‌های ناشتایی می‌تواند منجر به تأخیر یا حتی لغو عمل در روز جراحی شود، زیرا انجام آن ایمن نخواهد بود.

داروها

در مورد هرگونه داروی مصرفی خود یا فرزندتان با تیم ارزیابی پیش از عمل صحبت کنید. به شما توصیه خواهد شد که آیا مصرف داروها را قبل از جراحی ادامه دهید، قطع کنید یا تغییر دهید.

در روز جراحی

معمولاً از شما خواسته می‌شود که صبح روز جراحی در بیمارستان حضور یابید. کادر پرستاری شما یا فرزندتان را پذیرش کرده، تمام جزئیات را تأیید و برای عمل آماده می‌کنند. متخصص بیهوشی نیز با شما ملاقات خواهد کرد تا در مورد بیهوشی عمومی صحبت کند و به هرگونه سؤال شما پاسخ دهد.

در طول جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

در روز عمل، پس از آماده‌سازی شما یا فرزندتان، به اتاق عمل منتقل خواهید شد. در اینجا راهنمای گام‌به‌گام آنچه در طول عمل آدنوئیدکتومی (برداشتن لوزه سوم) رخ می‌دهد، آمده است:

بیهوشی عمومی

این عمل تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. این بدان معناست که شما یا فرزندتان کاملاً بیهوش خواهید بود و هیچ دردی احساس نکرده و عمل را به خاطر نخواهید آورد. متخصص بیهوشی دارو را، معمولاً از طریق یک تزریق کوچک یا تنفس گاز از طریق ماسک، برای القای خواب تجویز می‌کند. آن‌ها علائم حیاتی را در طول جراحی برای اطمینان از ایمنی و راحتی بیمار کنترل خواهند کرد.

روش جراحی

پس از بیهوشی، جراح عمل را آغاز می‌کند. لوزه‌های سوم در انتهای بینی، بالای کام نرم قرار دارند. جراح از طریق دهان به این ناحیه دسترسی پیدا می‌کند، بنابراین هیچ برش خارجی روی صورت یا گردن ایجاد نمی‌شود.

برداشتن لوزه‌های سوم معمولاً حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می‌کشد. چندین تکنیک ممکن است مورد استفاده قرار گیرد:

• دایسکشن با ابزار سرد (کورتاژ): این روش سنتی شامل استفاده از یک ابزار تیز و قاشقی‌شکل به نام کورت است تا بافت لوزه سوم را با دقت بتراشد و جدا کند.
• الکتروکوتر یا دیاترمی مکشی: این یک تکنیک مدرن رایج است. در این روش از جریان الکتریکی برای تولید گرما استفاده می‌شود که به تبخیر بافت لوزه سوم و همزمان بستن عروق خونی کمک می‌کند تا خونریزی به حداقل برسد. اغلب از یک دستگاه مکش در کنار این روش استفاده می‌شود تا ناحیه عمل پاکیزه بماند.
• کابلیشن (Coblation): این تکنیک دیگری است که از انرژی فرکانس رادیویی برای برداشتن بافت در دمای پایین‌تر استفاده می‌کند که می‌تواند به کاهش خونریزی و ناراحتی نیز کمک کند.

هدف از تمام این روش‌ها، برداشتن مؤثر بافت بزرگ‌شده آدنوئید (لوزه سوم) با به حداقل رساندن آسیب به نواحی اطراف است. در صورت وجود هرگونه خونریزی، جراح اطمینان حاصل می‌کند که آن را کنترل کند؛ این کار گاهی با استفاده از بخیه‌های قابل جذب یا کوتر (سوزاندن) انجام می‌شود.

عمل‌های ترکیبی

همان‌طور که ذکر شد، عمل آدنوئیدکتومی (برداشتن لوزه سوم) اغلب همراه با سایر عمل‌ها انجام می‌شود. برای مثال، اگر کودک شما با لوزه‌های خود نیز مشکل داشته باشد، ممکن است هم‌زمان عمل لوزه‌برداری (تونسیلکتومی) نیز انجام شود. اگر مشکل «گلو ار» (تجمع مایع در گوش میانی) جدی باشد، ممکن است در حین همان بیهوشی، لوله‌های کوچکی به نام گرومت در پرده گوش قرار داده شود. گاهی اوقات، کوتر بینی (مسدود کردن عروق خونی در بینی) نیز ممکن است انجام شود.

پس از اینکه آدنوئیدها با موفقیت برداشته شدند و هرگونه خونریزی کنترل شد، اثر داروی بیهوشی به‌تدریج از بین می‌رود و شما یا فرزندتان شروع به هوشیاری خواهید کرد.

پس از جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

فرایند بهبودی بلافاصله پس از عمل آغاز می‌شود. در اینجا آنچه باید انتظار داشته باشید آمده است:

بلافاصله پس از جراحی (اتاق ریکاوری)

هنگامی که جراحی کامل شد، شما یا فرزندتان به اتاق ریکاوری منتقل می‌شوید. در اینجا، پرستاران علائم حیاتی مانند تنفس، ضربان قلب و فشار خون را در حالی که شما یا فرزندتان از بیهوشی خارج می‌شوید، به‌دقت تحت نظر می‌گیرند. احساس کمی خواب‌آلودگی، گیجی یا حتی حالت تهوع خفیف در ابتدا طبیعی است. در صورت نیاز، برای اطمینان از راحتی، مسکن تجویز خواهد شد.

در بخش (روز جراحی)

پس از مدتی ماندن در اتاق ریکاوری (معمولاً حدود یک ساعت)، شما یا فرزندتان به بخش منتقل می‌شوید. تیم پزشکی به نظارت بر روند بهبودی ادامه خواهد داد. برای جراحی‌های سرپایی که در مورد آدنوئیدکتومی رایج است، هدف ترخیص بیمار در همان روز است. برای ترخیص، شما یا فرزندتان باید شرایط زیر را داشته باشید:

• احساس راحتی و هوشیاری کامل.
• توانایی نوشیدن مایعات و خوردن یک وعده غذایی سبک بدون تهوع یا استفراغ شدید.
• تحت نظر بودن حداقل به مدت ۴ تا ۶ ساعت پس از عمل برای اطمینان از پایداری وضعیت و عدم وجود عوارض فوری.

کودکان زیر سه سال یا کسانی که دچار آپنه انسدادی خواب شدیدتری هستند، ممکن است کمی بیشتر در معرض خطر عوارض پس از عمل باشند و ممکن است به دوره نظارت طولانی‌تر یا در برخی موارد، بستری شدن در شب نیاز داشته باشند، اگرچه جراحی سرپایی برای اکثر بیماران به‌طور فزاینده‌ای رایج و ایمن است.

بازگشت به خانه و چند روز نخست

پیش از ترخیص، دستورالعمل‌های دقیقی در مورد نحوه مراقبت از خود یا فرزندتان در خانه دریافت خواهید کرد. این موارد شامل توصیه‌هایی در مورد مدیریت درد، رژیم غذایی و محدودیت‌های فعالیت خواهد بود.

• مدیریت درد: تجربه مقداری ناراحتی طبیعی است که می‌توان آن را با مسکن‌های منظم کنترل کرد. معمولاً پاراستامول (استامینوفن) و ایبوپروفن توصیه می‌شوند. بسیار مهم است که به کودکان زیر ۱۶ سال آسپرین ندهید، مگر اینکه پزشک به‌طور خاص تجویز کرده باشد، زیرا می‌تواند خطر خونریزی را افزایش دهد.
• رژیم غذایی و مایعات: در اسرع وقت تغذیه عادی را تشویق کنید و اطمینان حاصل کنید که مایعات کافی مصرف می‌شود. هیدراته ماندن به بهبود کمک کرده و از کم‌آبی بدن جلوگیری می‌کند.
• ترشحات بینی و بوی بد: وجود مقداری ترشحات خونی از بینی تا چند روز پس از عمل طبیعی است. اگر از روش ساکشن دیاترمی استفاده شده باشد، بوی بد از بینی در حدود یک هفته پس از عمل نیز شایع است؛ گاهی اوقات ممکن است برای این مورد آنتی‌بیوتیک تجویز شود.
• گرفتگی بینی و خروپف: ممکن است بینی احساس گرفتگی داشته باشد و خروپف به دلیل تورم در ناحیه، تا چند هفته ادامه یابد. فین کردن ملایم پس از چند روز اول مجاز است، اما بهتر است در ۱۰ روز اول از فین کردن کامل خودداری کنید.
• خستگی: خستگی عمومی پس از جراحی و بیهوشی شایع است. استراحت برای چند روز اهمیت دارد.

بهبودی طولانی‌مدت (هفته‌های بعد)

• فعالیت: به‌طور کلی توصیه می‌شود حدود یک هفته از مدرسه یا محل کار مرخصی بگیرید. برای دو هفته پس از جراحی، جهت به حداقل رساندن خطر عفونت، از حضور در مکان‌های شلوغ، محیط‌های پردود و تماس با افرادی غیر از اعضای خانواده خودداری کنید. حداقل به مدت یک هفته از شنا کردن پرهیز کنید.
• تغییرات صدا: تغییر موقت در صدا، که اغلب کمی تودماغی به نظر می‌رسد، طبیعی است و معمولاً با کاهش تورم و سازگاری بدن، ظرف چند هفته برطرف می‌شود.
• سفر: توصیه می‌شود تا حدود ۱۰ روز پس از جراحی در محل سکونت خود بمانید تا در صورت بروز هرگونه عارضه غیرمنتظره که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد، در دسترس باشید.

خطرات و عوارض احتمالی کدامند؟

اگرچه آدنوئیدکتومی (برداشتن لوزه سوم) یک عمل رایج و به‌طور کلی ایمن است، اما مانند هر جراحی دیگری، خطرات و عوارض احتمالی خاص خود را به همراه دارد. تیم پزشکی شما پیش از عمل، این موارد را به‌طور مفصل با شما در میان خواهد گذاشت.

خطرات عمومی جراحی و بیهوشی

• عوارض جانبی بیهوشی: عوارض جانبی جزئی ناشی از بیهوشی عمومی می‌تواند شامل حالت تهوع، استفراغ یا سردرد موقت باشد. واکنش‌های آلرژیک جدی به داروی بیهوشی بسیار نادر هستند.
• عفونت: خطر اندکی برای بروز عفونت در محل جراحی وجود دارد. در صورت وقوع، این مشکل معمولاً با استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها کنترل می‌شود.

خطرات اختصاصی آدنوئیدکتومی

• خونریزی (هموراژی): این مهم‌ترین عارضه، هرچند نادر، است. خروج مقداری ترشحات خونی جزئی از بینی پس از جراحی طبیعی است. با این حال، خونریزی قابل‌توجه از گلو یا بینی، یا وجود خون در استفراغ، یک وضعیت اورژانسی محسوب شده و نیازمند مراقبت فوری پزشکی است. در کمتر از ۱ درصد موارد، خونریزی ممکن است به قدری شدید باشد که برای متوقف کردن آن نیاز به عمل جراحی دوم باشد. خطر کلی خونریزی جدی، اندک در نظر گرفته می‌شود.
• آسیب دندانی: در طول عمل، ابزارهای جراحی در دهان قرار می‌گیرند. خطر اندکی برای آسیب به دندان‌ها، لب‌ها یا لثه‌ها وجود دارد، به‌ویژه اگر دندان‌ها لق بوده یا از قبل آسیب‌دیده باشند.
• مشکلات تنفسی موقت: تورم در پشت بینی و گلو پس از جراحی می‌تواند به‌طور موقت تنفس را کمی دشوارتر کند، به‌ویژه در بیمارانی که پیش از عمل دچار آپنه انسدادی خواب شدید بوده‌اند.
• تغییرات صدا: تغییر موقت در صدا، که اغلب به صورت تودماغی‌تر شدن (تکلم هایپرنازال) شنیده می‌شود، شایع است و معمولاً با کاهش تورم در عرض چند هفته برطرف می‌شود. در موارد بسیار نادر، این تغییر می‌تواند ماندگار باشد و ممکن است نیاز به گفتاردرمانی داشته باشد.
• نارسایی ولوفارنژیال (VPI): این یک عارضه نادر است که در حدود ۱ درصد موارد رخ می‌دهد. این وضعیت زمانی اتفاق می‌افتد که کام نرم در هنگام صحبت کردن یا بلع، به‌درستی به پشت گلو نمی‌چسبد. این امر می‌تواند منجر به تکلم هایپرنازال (صدایی شبیه به خروج هوا از بینی هنگام صحبت کردن)، خروج قابل‌شنیدن هوا از بینی، یا بازگشت محتویات بینی (ورود غذا یا مایعات به بینی هنگام بلع) شود. نارسایی ولوفارنژیال معمولاً خودبه‌خود برطرف می‌شود، اما گاهی اوقات می‌تواند ماندگار باشد و ممکن است نیاز به ارزیابی بیشتر یا گفتاردرمانی داشته باشد. این خطر در افرادی که ناهنجاری‌های کام از قبل داشته‌اند بیشتر است، به همین دلیل ارزیابی دقیق پیش از عمل بسیار حیاتی است.
• علائم ماندگار: در برخی موارد، با وجود انجام جراحی، علائمی مانند انسداد بینی یا خروپف ممکن است باقی بمانند. این امر می‌تواند ناشی از سایر مشکلات زمینه‌ای یا در موارد نادر، رشد مجدد آدنوئید باشد.
• رشد مجدد آدنوئید: اگرچه غیرمعمول است، اما بافت آدنوئید گاهی اوقات می‌تواند پس از جراحی دوباره رشد کند که احتمالاً منجر به بازگشت علائم می‌شود.
• سندرم گریزِل (Grisel's Syndrome): این یک عارضه بسیار نادر اما جدی است که به‌ویژه با تکنیک‌های حرارتی مرتبط است. این عارضه شامل آسیب به بافت‌های اطراف است که می‌تواند منجر به وضعیتی شود که در آن دو مهره بالایی گردن دچار دررفتگی می‌شوند.

تیم جراحی شما تمام اقدامات احتیاطی را برای به حداقل رساندن این خطرات انجام خواهد داد و در مورد هرگونه نگرانی خاصی که ممکن است داشته باشید، با شما گفتگو خواهد کرد.

چشم‌انداز بلندمدت

چشم‌انداز بلندمدت پس از عمل آدنوئیدکتومی (برداشتن لوزه سوم) به‌طور کلی بسیار مثبت است و اکثر بیماران بهبود قابل‌توجهی را در علائم خود تجربه می‌کنند.

جدول زمانی مورد انتظار برای بهبودی

• هفته اول: شما یا فرزندتان احتمالاً دچار گرفتگی بینی، ترشحات بینی آغشته به خون و خستگی عمومی خواهید شد. اگر از روش ساکشن دیاترمی استفاده شده باشد، بوی بد از بینی شایع است. درد باید با مسکن‌های منظم قابل کنترل باشد.
• چند هفته اول: گرفتگی بینی و خروپف ممکن است به دلیل تورم باقی‌مانده برای چند هفته ادامه یابد، اما این وضعیت به‌تدریج بهبود می‌یابد. هرگونه تغییر موقت در صدا، مانند تودماغی شدن، معمولاً با فروکش کردن تورم و سازگاری بدن با آناتومی جدید، ظرف چند هفته برطرف می‌شود.
• پس از یک ماه: اکثر بیماران بهبودی کامل یافته‌اند و باید تنفس بینی شفاف‌تر، کاهش خروپف و بهبود کیفیت خواب را تجربه کنند. برای کسانی که دچار چسبندگی گوش (Glue ear) هستند، این عمل ممکن است به کاهش تداوم و عود مجدد آن کمک کند.

نتایج بلندمدت

برای اکثریت بیماران، آدنوئیدکتومی با موفقیت مشکلات ناشی از بزرگ شدن لوزه سوم را برطرف می‌کند. انسداد بینی، خروپف و علائم آپنه خواب اغلب به‌طور چشمگیری بهبود می‌یابند. برای کودکانی که دچار عفونت‌های مکرر گوش یا چسبندگی گوش هستند، این جراحی می‌تواند منجر به کاهش دفعات ابتلا و شنوایی بهتر شود. اگرچه رشد مجدد لوزه سوم غیرمعمول است، اما ممکن است رخ دهد و در چنین موارد نادری، علائم ممکن است بازگردند.

برنامه پیگیری

شما معمولاً چند هفته یا چند ماه پس از جراحی، یک نوبت پیگیری با متخصص گوش، حلق و بینی خود خواهید داشت تا روند بهبودی بررسی و نتایج بلندمدت ارزیابی شود. این فرصتی است تا در مورد هرگونه نگرانی باقی‌مانده یا علائم مداوم گفتگو کنید.

چه زمانی باید به دنبال مراقبت‌های فوری پزشکی باشید

آگاهی از علائم خاصی که نیاز به توجه فوری پزشکی دارند، بسیار حیاتی است. اگرچه عوارض جدی نادر هستند، اما دانستن زمان اقدام می‌تواند درمان سریع را تضمین کند.

در صورت مشاهده موارد زیر در خود یا فرزندتان، فوراً با پزشک عمومی یا بیمارستان تماس بگیرید:

• درد شدیدی که با مسکن‌های معمولی کنترل نمی‌شود.
• دمای بالای بدن (تب).
• سفتی گردن.
• علائم کم‌آبی بدن (مانند کاهش دفع ادرار، خشکی دهان، بی‌حالی).

در صورت بروز موارد زیر در خود یا فرزندتان، فوراً به اورژانس مراجعه کنید (با شماره ۹۹۹ تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین بخش اورژانس بروید):

• هرگونه خونریزی تازه و قرمز روشن از گلو یا بینی.
• وجود هرگونه خون در استفراغ.

تیم پزشکی شما در تمام طول روند بهبودی در کنار شماست تا از شما حمایت کند. در صورت داشتن هرگونه نگرانی، در تماس با آن‌ها تردید نکنید.