پاراتیروئیدکتومی چیست؟

پاراتیروئیدکتومی یک عمل جراحی است که برای برداشتن یک یا چند غده پاراتیروئید بیش‌فعال انجام می‌شود. این غدد معمولاً چهار غده کوچک به اندازه نخود هستند که در گردن شما، اغلب در پشت یا بسیار نزدیک به غده تیروئید قرار دارند. وظیفه اصلی آن‌ها تولید هورمون پاراتیروئید (PTH) است که به کنترل میزان کلسیم در خون شما کمک می‌کند.

هنگامی که این غدد بیش‌فعال می‌شوند، مقدار زیادی PTH تولید می‌کنند. این امر منجر به بالا رفتن سطح کلسیم در خون می‌شود، وضعیتی که به آن هایپرپاراتیروئیدیسم می‌گویند. بالا بودن کلسیم خون می‌تواند باعث بروز طیف وسیعی از مشکلات سلامتی در سراسر بدن شما شود. هدف از پاراتیروئیدکتومی، برداشتن غده(های) معیوب برای بازگرداندن سطح PTH و کلسیم به حالت طبیعی، بهبود سلامت شما و پیشگیری از عوارض بعدی است.

چرا ممکن است به پاراتیروئیدکتومی نیاز داشته باشم؟

اگر غدد پاراتیروئید شما بیش از حد هورمون پاراتیروئید (PTH) تولید کنند و منجر به سطح بالای کلسیم در خون شوند، ممکن است به پاراتیروئیدکتومی نیاز داشته باشید. این وضعیت هایپرپاراتیروئیدیسم نامیده می‌شود و می‌تواند به چند روش رخ دهد:

• هایپرپاراتیروئیدیسم اولیه: این شایع‌ترین دلیل برای جراحی است. این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که یک یا چند غده پاراتیروئید به خودی خود بیش‌فعال شوند، که معمولاً به دلیل یک رشد خوش‌خیم (غیرسرطانی) به نام آدنوم، یا گاهی به دلیل بزرگ شدن هر چهار غده است. جراحی تنها درمان قطعی برای هایپرپاراتیروئیدیسم اولیه است.
• هایپرپاراتیروئیدیسم ثانویه یا ثالثیه: این وضعیت اغلب افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیوی (CKD) طولانی‌مدت را تحت تأثیر قرار می‌دهد. هنگامی که کلیه‌های شما به درستی کار نمی‌کنند، نمی‌توانند کلسیم و ویتامین D را به طور مؤثر پردازش کنند، که این امر می‌تواند باعث شود غدد پاراتیروئید شما سخت‌تر کار کرده و بیش‌فعال شوند. اگر سایر درمان‌ها، مانند دارو، برای کنترل این وضعیت کافی نباشد، یا اگر بیماری شدید و طولانی‌مدت شود، ممکن است جراحی توصیه شود.

سطوح بالای کلسیم خون، چه ناشی از هایپرپاراتیروئیدیسم اولیه، ثانویه یا ثالثیه باشد، می‌تواند باعث بروز علائم مختلف و مشکلات سلامتی طولانی‌مدت شود. ممکن است موارد زیر را تجربه کنید:

• مشکلات استخوانی: کلسیم بالا می‌تواند استخوان‌های شما را ضعیف کرده و آن‌ها را مستعد درد و شکستگی کند. دلیل این امر آن است که هورمون پاراتیروئید (PTH) اضافی، کلسیم را از استخوان‌های شما خارج می‌کند.
• مشکلات کلیوی: ممکن است دچار سنگ کلیه شوید که می‌تواند بسیار دردناک باشد، یا با سایر مشکلات کلیوی مواجه شوید.
• علائم عمومی: بسیاری از افراد احساس خستگی می‌کنند، خلق و خوی پایینی دارند، دچار مشکلات حافظه می‌شوند یا تمرکز برایشان دشوار است. سایر علائم شایع شامل تشنگی زیاد، تکرر ادرار و یبوست است.
• خطرات قلبی-عروقی: با گذشت زمان، سطوح بالای کلسیم می‌تواند خطر ابتلا به مشکلات قلبی و عروقی را افزایش دهد.

پزشک شما ممکن است در صورت بالا بودن قابل توجه سطح کلسیم، بروز علائم، یا حتی اگر بالای ۵۰ سال سن دارید و علائم آشکاری ندارید، جراحی را برای جلوگیری از آسیب طولانی‌مدت به استخوان‌ها و کلیه‌ها توصیه کند. در برخی موارد فوری، اگر سطح کلسیم خون شما به‌طور خطرناکی بالا باشد، ممکن است نیاز به جراحی باشد. جراحی موفقیت‌آمیز می‌تواند منجر به تقویت استخوان‌ها، کاهش خطر سنگ کلیه و شکستگی، و اغلب بهبود سطح انرژی، خلق و خو و حافظه شود.

قبل از جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

آمادگی برای عمل پاراتیروئیدکتومی شامل چندین مرحله است تا اطمینان حاصل شود که شما برای عمل در بهترین وضعیت سلامتی قرار دارید و تیم جراحی تمام اطلاعات لازم را در اختیار دارد. این فرآیند معمولاً هفته‌ها قبل از تاریخ اصلی جراحی شما آغاز می‌شود.

مشاوره‌ها و ارزیابی‌های اولیه

شما با جراح خود در مورد مزایای عمل و هرگونه عوارض احتمالی گفتگو خواهید کرد. همچنین به یک کلینیک پیش‌ارزیابی مراجعه خواهید کرد، جایی که یک تیم بیمارستانی سلامت عمومی و آمادگی شما را برای بیهوشی عمومی (دارویی که در حین جراحی شما را به خواب می‌برد) به‌طور کامل بررسی می‌کند. این شامل موارد زیر است:

• بررسی سابقه پزشکی: تیم درمانی در مورد شرایط سلامت گذشته و فعلی شما و همچنین هرگونه عمل جراحی قبلی سؤالاتی خواهد پرسید.
• بررسی داروها: بسیار مهم است که تیم درمانی را از تمام داروهایی که در حال حاضر مصرف می‌کنید، از جمله داروهای بدون نسخه، مکمل‌ها و داروهای گیاهی مطلع سازید. دستورالعمل‌های خاصی در مورد اینکه کدام داروها را باید قبل از جراحی قطع یا تنظیم کنید، دریافت خواهید کرد.
• آزمایش‌های خون: این آزمایش‌ها برای بررسی سلامت عمومی شما، از جمله عملکرد کلیه، شمارش سلول‌های خونی و سطح فعلی کلسیم و هورمون پاراتیروئید (PTH) ضروری هستند.
• سایر آزمایش‌ها: ممکن است آزمایش‌های دیگری مانند نوار قلب (ECG) برای بررسی وضعیت قلب یا تست‌های عملکرد ریه برای شما انجام شود.

مکان‌یابی غده (غدد) بیش‌فعال

برای کمک به جراح در برنامه‌ریزی عمل، معمولاً تصویربرداری‌هایی برای تعیین محل غده (غدد) پاراتیروئید بیش‌فعال انجام می‌شود. این موارد ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سونوگرافی: این روش از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از گردن استفاده می‌کند و اغلب می‌تواند غدد پاراتیروئید بزرگ‌شده را نشان دهد.
• اسکن سستامیبی (Sestamibi): این روش شامل تزریق مقدار کمی ماده رادیواکتیو است که توسط غدد پاراتیروئید بیش‌فعال جذب می‌شود و آن‌ها را در یک اسکن مخصوص قابل مشاهده می‌کند.
• سایر اسکن‌ها: گاهی اوقات ممکن است برای ارزیابی سلامت کلی استخوان‌ها و کمک به برنامه‌ریزی درمان، عکس‌برداری با اشعه ایکس یا اسکن تراکم استخوان انجام شود.

توجه به این نکته مهم است که حتی با وجود این اسکن‌ها، گاهی اوقات تعیین محل دقیق غده (غدد) غیرطبیعی دشوار است. در حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد موارد، ممکن است اسکن‌ها مشکل را به وضوح نشان ندهند.

آمادگی‌های خاص برای برخی بیماران

• هیدراتاسیون (آبرسانی): به شما توصیه می‌شود در روزهای منتهی به جراحی، مقدار زیادی آب بنوشید. این کار به حفظ سطح مطلوب آب بدن کمک کرده و می‌تواند از تشکیل رسوبات کلسیم جلوگیری کند.
• اصلاح سطح ویتامین D: اگر سطح ویتامین D شما پایین باشد، پزشک ممکن است برای اصلاح آن پیش از جراحی، مکمل‌هایی تجویز کند.
• بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیوی (هیپرپاراتیروئیدیسم ثالثیه): اگر به دلیل بیماری مزمن کلیوی تحت عمل پاراتیروئیدکتومی کامل (برداشتن هر چهار غده) قرار می‌گیرید، تیم کلیه (رنال) شما در مراقبت‌های پیش از عمل مشارکت خواهد داشت. احتمالاً لازم است حداقل به مدت ۳ روز و گاهی تا دو هفته پیش از جراحی، مکمل‌های کلسیم خوراکی (مانند Calvive) و نوعی ویتامین D (آلفاکلسیدول) مصرف کنید. تیم کلیه اطمینان حاصل خواهد کرد که شما به درستی برای عمل آماده شده‌اید.

روز قبل و روز جراحی

دستورالعمل‌های دقیقی در مورد زمان قطع خوردن و آشامیدن پیش از جراحی دریافت خواهید کرد. این موضوع برای ایمنی شما در حین بیهوشی عمومی بسیار مهم است. معمولاً از شما خواسته می‌شود که حداقل شش ساعت پیش از عمل چیزی نخورید و دو ساعت پیش از آن از نوشیدن مایعات شفاف خودداری کنید. در روز جراحی، شما در بیمارستان پذیرش می‌شوید و کادر پرستاری به شما در آماده‌سازی برای عمل کمک خواهند کرد.

در حین جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

عمل پاراتیروئیدکتومی توسط یک جراح بسیار ماهر، معمولاً جراح گوش، حلق و بینی (ENT) یا جراح غدد که در زمینه عمل‌های مربوط به غدد مانند پاراتیروئید و تیروئید تخصص دارد، انجام می‌شود.

بیهوشی

این عمل معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود. این بدان معناست که شما کاملاً در خواب خواهید بود و هیچ دردی احساس نخواهید کرد و از انجام عمل آگاه نخواهید بود.

برش جراحی

جراح یک برش کوچک در گردن شما ایجاد می‌کند. این برش معمولاً به صورت افقی در یکی از چین‌های طبیعی پوست گردن ایجاد می‌شود که به کمتر دیده شدن جای زخم ناشی از آن کمک می‌کند. اندازه برش به روش جراحی بستگی دارد:

• پاراتیروئیدکتومی با حداقل تهاجم (جراحی سوراخ کلید): اگر تصویربرداری‌ها به وضوح یک غده بیش‌فعال را مشخص کرده باشند، جراح شما ممکن است بتواند یک عمل با حداقل تهاجم انجام دهد. این روش شامل برشی کوچک‌تر است که معمولاً طول آن کمتر از ۳ سانتی‌متر است. این رویکرد امکان انجام یک عمل متمرکزتر را فراهم می‌کند. در طول این نوع جراحی، جراح ممکن است از یک آزمایش خون ویژه در حین عمل برای اندازه‌گیری سطح PTH شما استفاده کند. کاهش قابل‌توجه در سطح PTH تأیید می‌کند که غده بیش‌فعال با موفقیت برداشته شده است.
• اکسپلوراسیون (بررسی) دوطرفه گردن: اگر نتایج تصویربرداری قطعی نباشد، یا اگر شک به بیش‌فعال بودن بیش از یک غده وجود داشته باشد، جراح ممکن است نیاز به انجام اکسپلوراسیون دوطرفه گردن داشته باشد. این کار شامل برشی کمی بزرگ‌تر، معمولاً در حدود ۵ سانتی‌متر است تا جراح بتواند با دقت هر چهار غده پاراتیروئید را بررسی کرده و تشخیص دهد کدام‌یک غیرطبیعی هستند.

روش عمل

پس از ایجاد برش، جراح به آرامی عضلات و بافت‌های گردن شما را کنار می‌زند تا به غدد پاراتیروئید دسترسی پیدا کند. سپس غده یا غدد بیش‌فعال را شناسایی و خارج می‌کند. برای کمک به محافظت از صدای شما، ممکن است در حین عمل از یک دستگاه پایش ویژه استفاده شود. این دستگاه به جراح کمک می‌کند تا عصب راجعه حنجره را که کنترل تارهای صوتی شما را بر عهده دارد و در نزدیکی غدد پاراتیروئید قرار گرفته است، تحت نظر داشته باشد.

پس از برداشتن غده(های) غیرطبیعی، جراح برش را با بخیه می‌بندد که ممکن است جذبی بوده یا نیاز به کشیدن در آینده داشته باشد. گاهی اوقات، یک لوله کوچک و نازک به نام درن جراحی ممکن است در محل زخم قرار داده شود تا به خروج مایعات یا خون اضافی که ممکن است پس از عمل جمع شود، کمک کند. این درن معمولاً یک یا دو روز پس از جراحی برداشته می‌شود.

مدت زمان

خود عمل جراحی معمولاً بین ۱ تا ۳ ساعت طول می‌کشد که بستگی به پیچیدگی و تعداد غددی دارد که باید برداشته شوند.

پس از جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

دوره بهبودی شما پس از پاراتیروئیدکتومی بلافاصله پس از عمل آغاز شده و تا چندین هفته ادامه می‌یابد. تیم بیمارستانی شما را به دقت تحت نظر خواهد داشت تا از بهبودی مطلوب اطمینان حاصل شود.

بلافاصله پس از جراحی (اتاق ریکاوری)

هنگامی که از بیهوشی عمومی به هوش می‌آیید، در اتاق ریکاوری خواهید بود. ممکن است کمی احساس خواب‌آلودگی یا گیجی داشته باشید. احتمالاً در ناحیه گردن خود احساس ناراحتی یا درد خواهید داشت که طبیعی است. کادر پرستاری برای کنترل این وضعیت به شما داروهای مسکن خواهند داد.

بهبودی در بخش (روز جراحی و بستری شبانه)

هنگامی که کاملاً به هوش آمدید و وضعیت پایداری داشتید، به بخش منتقل خواهید شد. ممکن است متوجه مقداری تورم یا کبودی در اطراف محل برش جراحی در گردن خود شوید. اکثر بیماران می‌توانند بلافاصله پس از عمل، خوردن و آشامیدن عادی را شروع کنند. بسته به نوع جراحی و سرعت بهبودی شما، ممکن است بتوانید همان روز، به‌ویژه پس از یک عمل جراحی کم‌تهاجمی، به خانه بروید. با این حال، بسیاری از بیماران برای مراقبت‌های بیشتر، یک شب در بیمارستان می‌مانند.

پانسمان جراحی روی زخم شما معمولاً پس از حدود ۴۸ ساعت برداشته می‌شود. اگر درن جراحی برای شما تعبیه شده باشد، معمولاً یک یا دو روز پس از جراحی، زمانی که ترشحات مایع به‌طور قابل‌توجهی کاهش یابد، برداشته خواهد شد.

پایش سطح کلسیم

بخش مهمی از مراقبت‌های پس از عمل شما شامل پایش سطح کلسیم خون و هورمون پاراتیروئید (PTH) است. آزمایش‌های خون روز بعد از جراحی و گاهی اوقات با فواصل زمانی کوتاه‌تر برای بررسی این سطوح انجام خواهد شد.

کاهش سطح کلسیم خون پس از عمل پاراتیروئیدکتومی بسیار شایع است؛ وضعیتی که به آن هیپوکلسمی (کلسیم پایین خون) گفته می‌شود. این اتفاق ممکن است به این دلیل رخ دهد که غدد پاراتیروئید باقی‌مانده شما برای تنظیم عملکرد خود به زمان نیاز دارند، یا به این دلیل که استخوان‌های شما که مدت طولانی از کلسیم محروم بوده‌اند، شروع به جذب سریع کلسیم از خون می‌کنند. این جذب سریع گاهی «سندرم استخوان گرسنه» نامیده می‌شود.

علائم کلسیم پایین عبارتند از:

• احساس گزگز یا بی‌حسی در انگشتان دست، پا یا اطراف دهان.
• گرفتگی یا اسپاسم عضلانی.

اگر سطح کلسیم شما بیش از حد کاهش یابد یا این علائم را تجربه کنید، مکمل‌های کلسیم، معمولاً به شکل قرص (مانند Calvive) و گاهی نوعی ویتامین D (مانند آلفاکلسیدول) برای کمک به جذب کلسیم توسط بدنتان تجویز خواهد شد. برای بیمارانی که تحت عمل پاراتیروئیدکتومی کامل قرار گرفته‌اند، به‌ویژه کسانی که بیماری مزمن کلیوی دارند، افت کلسیم می‌تواند شدیدتر و پایدارتر باشد. ممکن است به دوزهای بالاتری از کلسیم خوراکی و آلفاکلسیدول نیاز داشته باشید و سطح کلسیم شما توسط متخصص کلیه (نفرولوژیست) به‌دقت پایش خواهد شد. در موارد شدید هیپوکلسمی، ممکن است به کلسیم وریدی (تزریق مستقیم به رگ) نیاز داشته باشید و ممکن است در بخش مراقبت‌های ویژه (HDU) تحت نظر قرار بگیرید.

بازگشت به خانه و بهبودی اولیه

هنگامی که سطح کلسیم شما پایدار شود و درد خود را به خوبی کنترل کنید، از بیمارستان مرخص خواهید شد. دستورالعمل‌هایی در مورد نحوه مراقبت از زخم، مدیریت درد با دارو، و زمان مصرف مکمل‌های کلسیم و ویتامین D دریافت خواهید کرد. احساس خستگی برای مدتی پس از جراحی طبیعی است، بنابراین برای استراحت و کاهش فعالیت‌های خود برنامه‌ریزی کنید. به طور کلی می‌توانید فعالیت‌های روزمره عادی را نسبتاً سریع از سر بگیرید، اما از انجام فعالیت‌های سنگین یا بلند کردن اجسام سنگین برای چند هفته خودداری کنید. همچنین باید اطمینان حاصل کنید که می‌توانید با خیال راحت رانندگی کنید و قبل از نشستن دوباره پشت فرمان، به شرکت بیمه خود اطلاع دهید.

مراقبت‌های پیگیری

شما یک نوبت پیگیری با جراح خود خواهید داشت که معمولاً حدود دو هفته پس از جراحی است تا زخم شما بررسی شده و روند بهبودی ارزیابی شود. نوبت‌های پیگیری بعدی برای پایش سطح کلسیم و PTH و تنظیم داروها در صورت نیاز، برنامه‌ریزی خواهند شد. اگر بیمار کلیوی هستید، هماهنگی‌های لازم برای پیگیری مداوم با تیم کلیوی شما انجام خواهد شد.

خطرات و عوارض احتمالی چیست؟

مانند هر عمل جراحی، پاراتیروئیدکتومی نیز با برخی خطرات و عوارض احتمالی همراه است. تیم جراحی شما قبل از عمل، این موارد را به تفصیل با شما در میان خواهد گذاشت.

خطرات عمومی جراحی و بیهوشی

• خونریزی: خطر کمی برای خونریزی در حین یا بعد از عمل وجود دارد. در موارد نادر، ممکن است برای متوقف کردن خونریزی به جراحی مجدد نیاز باشد.
• عفونت: هر زخم جراحی ممکن است دچار عفونت شود. توصیه‌هایی در مورد نحوه تمیز نگه داشتن زخم به شما داده خواهد شد و در صورت بروز عفونت، ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز شود.
• واکنش به بیهوشی: اگرچه نادر است، اما برخی افراد ممکن است واکنش‌های نامطلوبی به بیهوشی عمومی نشان دهند. کلینیک ارزیابی پیش از عمل به به حداقل رساندن این خطرات کمک می‌کند.

خطرات اختصاصی پاراتیروئیدکتومی

• جای زخم (اسکار): شما یک جای زخم کوچک در ناحیه گردن، در محل ایجاد برش خواهید داشت. جراحان تلاش می‌کنند برش را در چین طبیعی پوست ایجاد کنند تا جای زخم تا حد امکان نامشخص باشد، اما ظاهر آن می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.
• درد و خشکی گردن: تجربه مقداری درد، ناراحتی یا خشکی در گردن پس از عمل جراحی شایع است. این وضعیت معمولاً با داروهای مسکن به خوبی کنترل می‌شود و به طور معمول با گذشت زمان بهبود می‌یابد.
• تغییرات صدا: عصب راجعه حنجره که تارهای صوتی شما را کنترل می‌کند، در مجاورت غدد پاراتیروئید قرار دارد. اگرچه جراح شما از سیستم‌های پایش برای محافظت از این عصب استفاده می‌کند، اما خطر بسیار کمی برای کبودی یا در موارد بسیار نادر، آسیب دائمی به آن در حین جراحی وجود دارد. این امر می‌تواند منجر به گرفتگی موقت صدا یا تغییراتی در صدای شما شود که معمولاً ظرف چند هفته یا چند ماه برطرف می‌شود. تغییرات دائمی صدا بسیار غیرمعمول است.
• هیپوکلسمی (کاهش کلسیم خون): این یک عارضه شایع است که در بخش «پس از جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟» به آن پرداخته شد. این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که غدد پاراتیروئید باقی‌مانده شما برای بهبود نیاز به زمان داشته باشند یا استخوان‌هایتان به سرعت کلسیم جذب کنند. علائم شامل گزگز در لب‌ها، انگشتان دست یا پا و گرفتگی عضلات است. این وضعیت معمولاً نیازمند مصرف مکمل‌های کلسیم و گاهی ویتامین D است که ممکن است به صورت موقت یا در برخی موارد (به‌ویژه اگر چندین غده برداشته شده باشد)، به صورت طولانی‌مدت مورد نیاز باشد.
• پرکاری پاراتیروئید مداوم یا عودکننده: در درصد کمی از موارد، ممکن است عمل جراحی مشکل را به طور کامل درمان نکند. این اتفاق می‌تواند در صورتی رخ دهد که تمام غدد بیش‌فعال شناسایی و برداشته نشده باشند، یا غدد بیش‌فعال جدیدی در طول زمان ایجاد شوند. در چنین شرایطی ممکن است به بررسی‌ها و درمان‌های بیشتری نیاز باشد.
• آسیب به سایر ساختارهای گردن: اگرچه نادر است، اما خطر بسیار کمی برای آسیب به سایر ساختارهای گردن، مانند غده تیروئید، وجود دارد.

چشم‌انداز بلندمدت

چشم‌انداز بلندمدت پس از یک عمل پاراتیروئیدکتومی موفق، به طور کلی بسیار مثبت است و برای اکثر بیماران بهبود قابل‌توجهی در سلامت و کیفیت زندگی به همراه دارد.

جدول زمانی مورد انتظار برای بهبودی

اگرچه اغلب می‌توانید فعالیت‌های سبک روزمره را نسبتاً سریع از سر بگیرید، اما مهم است به یاد داشته باشید که بهبودی کامل زمان‌بر است. ممکن است تا چندین هفته پس از عمل احساس خستگی کنید و بدن شما برای تنظیم مجدد سطح کلسیم به زمان نیاز دارد. اکثر افراد در طول هفته‌ها و ماه‌های پس از جراحی، بهبود تدریجی علائم خود را احساس می‌کنند.

نتایج بلندمدت

برای اکثر بیماران، پاراتیروئیدکتومی (برداشتن غده پاراتیروئید) یک درمان بسیار مؤثر است. جراحی موفق منجر به موارد زیر می‌شود:

• نرمال‌سازی سطح کلسیم: سطح کلسیم خون شما باید به محدوده سالم بازگردد، که هدف اصلی این عمل است.
• بهبود سلامت استخوان: استخوان‌های شما دوباره شروع به جذب صحیح کلسیم می‌کنند که منجر به بهبود تراکم استخوان و کاهش خطر شکستگی می‌شود.
• کاهش خطر سنگ کلیه: احتمال ایجاد سنگ‌های کلیوی جدید به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد.
• تسکین علائم: بسیاری از بیماران بهبود سطح انرژی، خلق‌وخو، حافظه و سلامت کلی خود را گزارش می‌دهند. یبوست و تشنگی بیش از حد اغلب برطرف می‌شوند.

توجه به این نکته مهم است که سطح هورمون پاراتیروئید (PTH) شما ممکن است پس از جراحی برای نرمال شدن کامل به زمان نیاز داشته باشد. اگر پس از عمل به مکمل‌های کلسیم و ویتامین D نیاز داشتید، پزشک به شما توصیه خواهد کرد که تا چه مدت باید مصرف آن‌ها را ادامه دهید. برخی از بیماران، به‌ویژه کسانی که چندین غده از آن‌ها برداشته شده یا مبتلا به بیماری مزمن کلیوی هستند، ممکن است نیاز داشته باشند مصرف این مکمل‌ها را در بلندمدت ادامه دهند.

برنامه پیگیری

مراجعات منظم برای پیگیری جهت نظارت بر روند بهبودی شما بسیار حیاتی است. شما جلساتی با جراح و/یا متخصص غدد (پزشک متخصص در زمینه هورمون‌ها) خواهید داشت تا سطح کلسیم خون و PTH شما بررسی شود. اگر بیمار کلیوی هستید، تیم کلیه شما نیز برای مدیریت نیازهای کلسیم و ویتامین D، از نزدیک در مراقبت‌های مداوم شما مشارکت خواهد داشت.

چه زمانی باید به دنبال مراقبت‌های فوری پزشکی باشید

اگرچه عوارض نادر هستند، اما مهم است بدانید چه زمانی باید به دنبال مشاوره پزشکی باشید. در صورت بروز هر یک از موارد زیر، باید فوراً با پزشک عمومی یا تیم بیمارستانی خود تماس بگیرید:

• علائم کمبود کلسیم: احساس گزگز یا بی‌حسی در انگشتان دست، پا یا اطراف دهان، یا گرفتگی عضلات. این علائم، به‌ویژه اگر شدید باشند یا ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از ترخیص بروز کنند، نیازمند مراقبت فوری پزشکی هستند.
• نشانه‌های عفونت: افزایش قرمزی، تورم، گرمی یا ترشح چرک در اطراف محل زخم.
• خونریزی بیش از حد: هرگونه خونریزی قابل‌توجه از محل زخم.
• درد شدید یا رو به وخامت: دردی که با داروهای مسکن تجویز شده کنترل نمی‌شود.
• مشکل در تنفس یا بلع: اگرچه نادر است، اما این موارد می‌توانند نشان‌دهنده تورم در ناحیه گردن باشند.

با پیروی از دستورالعمل‌های پس از عمل و حضور در تمامی جلسات پیگیری، می‌توانید به حصول بهترین نتیجه بلندمدت ممکن از جراحی پاراتیروئید خود کمک کنید.