این بروشور اطلاعاتی در مورد جراحی پاروتیدکتومی، هدف آن، آنچه باید قبل، حین و بعد از عمل انتظار داشت، و خطرات و عوارض احتمالی ارائه می‌دهد. این بروشور برای کمک به شما در درک این روش و تصمیم‌گیری آگاهانه در مورد مراقبت‌هایتان طراحی شده است. لطفاً در مورد هرگونه سؤال یا نگرانی با تیم جراحی خود تردید نکنید.

غده پاروتید چیست؟

غدد پاروتید بزرگترین غدد بزاقی هستند. شما دو غده پاروتید دارید، یکی در هر طرف صورت، که درست جلوی گوش‌های شما قرار گرفته و تا خط فک شما امتداد می‌یابد. این غدد بزاق تولید می‌کنند که نقش حیاتی در موارد زیر دارد:

·       هضم: بزاق به تجزیه غذا کمک می‌کند و بلع آن را آسان‌تر می‌سازد.

·       بهداشت دهان: بزاق ذرات غذا و باکتری‌ها را می‌شوید و از دندان‌ها و لثه‌های شما محافظت می‌کند.

·       روان‌سازی: بزاق دهان شما را مرطوب نگه می‌دارد و امکان صحبت کردن و غذا خوردن راحت را فراهم می‌کند.

چرا ممکن است به پاروتیدکتومی نیاز داشته باشم؟

پاروتیدکتومی برداشتن کامل یا بخشی از غده پاروتید از طریق جراحی است. این عمل معمولاً برای شرایط زیر توصیه می‌شود:

·       تومورها: شایع‌ترین دلیل برای پاروتیدکتومی، برداشتن تومور در غده پاروتید است. این تومورها می‌توانند خوش‌خیم (غیرسرطانی) یا بدخیم (سرطانی) باشند.

·       عفونت‌ها: عفونت‌های مزمن یا مکرر غده پاروتید که به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهند، ممکن است نیاز به برداشتن جراحی داشته باشند.

·       سنگ‌های بزاقی: سنگ‌های بزاقی بزرگ یا مکرر که جریان بزاق را مسدود می‌کنند، گاهی اوقات ممکن است نیاز به برداشتن بخش آسیب‌دیده غده داشته باشند.

·       کیست‌ها: کیسه‌های پر از مایع (کیست‌ها) در داخل غده پاروتید گاهی اوقات ممکن است نیاز به برداشتن جراحی داشته باشند.

قبل از جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

قبل از جراحی پاروتیدکتومی، من یک ارزیابی کامل برای بررسی سلامت عمومی شما و ویژگی‌های خاص وضعیتتان انجام خواهم داد. این ارزیابی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

·       معاینه فیزیکی: من غده پاروتید و نواحی اطراف آن را معاینه خواهم کرد.

·       تصویربرداری: ممکن است برای مشاهده غده و هرگونه ناهنجاری، آزمایش‌های تصویربرداری مانند سی‌تی اسکن، ام‌آر‌آی یا سونوگرافی انجام دهید.

·       نمونه‌برداری با سوزن ظریف (FNA): در صورت مشکوک بودن به تومور، ممکن است نمونه کوچکی از سلول‌ها با استفاده از یک سوزن ظریف برای بررسی زیر میکروسکوپ جمع‌آوری شود. این کار به تعیین خوش‌خیم یا بدخیم بودن تومور کمک می‌کند.

·       بررسی سابقه پزشکی: من سابقه پزشکی شما را بررسی خواهم کرد، از جمله هرگونه دارویی که مصرف می‌کنید، آلرژی‌ها و جراحی‌های قبلی.

من روش جراحی را با جزئیات کامل با شما در میان خواهم گذاشت و مزایا، خطرات و گزینه‌های جایگزین را توضیح خواهم داد. همچنین دستورالعمل‌هایی در مورد نحوه آماده شدن برای جراحی، مانند ناشتا بودن و تنظیم داروها، ارائه خواهم کرد.

در طول جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

جراحی پاروتیدکتومی تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود، به این معنی که شما در طول کل عمل به خواب خواهید بود.

میزان برداشتن
میزان دقیق غده برداشته شده به اندازه و محل مشکل بستگی دارد:

·       برش خارج کپسولی (ECD): این یک تکنیک کم‌تهاجمی است که اغلب برای توده‌های کوچک، خوش‌خیم و متحرک استفاده می‌شود. به جای برش تنه اصلی عصب صورت، تومور با یک «حاشیه» کوچک از بافت سالم اطراف آن برداشته می‌شود. این کار باعث حفظ بیشتر غده و کاهش خطر فرورفتگی صورت می‌شود.

·       پاراتیدکتومی سطحی: این شامل برداشتن لوب سطحی غده پاراتید است که روی عصب صورت قرار دارد. این عمل جراحی استاندارد برای اکثر تومورهای پاراتید است. عصب صورت با دقت شناسایی و حفظ می‌شود.

·       پاراتیدکتومی کامل: این شامل برداشتن کل غده پاراتید، از جمله لوب‌های سطحی و عمقی (بخشی که زیر عصب صورت قرار دارد) است. این روش معمولاً برای تومورهای بدخیم یا تومورهای خوش‌خیم گسترده در نظر گرفته می‌شود.

رویکردهای جراحی و جای زخم
نوع برش (شکاف) مورد استفاده در طول جراحی شما به محل تومور و ملاحظات زیبایی بستگی دارد. ما در مورد بهترین رویکرد برای شما صحبت خواهیم کرد:

·       برش بلر اصلاح شده (رویکرد استاندارد): این ایمن‌ترین و رایج‌ترین رویکرد است. برش از چین طبیعی جلوی گوش شما شروع می‌شود، به دور نرمه گوش می‌پیچد و به سمت پایین به یک چین طبیعی پوست در قسمت بالای گردن (به شکل "S") امتداد می‌یابد. این بهترین دید را از عصب صورت برای ایمنی فراهم می‌کند. جای زخم معمولاً بسیار خوب بهبود می‌یابد و با چین‌های طبیعی گردن ترکیب می‌شود.

·       برش لیفت صورت: برای بیماران مناسب (معمولاً آنهایی که تومورهای کوچک و خوش‌خیم در قسمت پایین غده دارند)، ممکن است از رویکرد لیفت صورت زیبایی استفاده کنیم. برش در داخل یا درست جلوی مجرای گوش پنهان می‌شود، به دور نرمه گوش می‌پیچد و به سمت پشت گوش به خط مو امتداد می‌یابد. این کار از ایجاد جای زخم قابل مشاهده در گردن جلوگیری می‌کند.

پس از برداشتن قسمت آسیب‌دیده غده، برش با بخیه بسته می‌شود. ممکن است یک درن کوچک برای تخلیه مایعات و خون اضافی قرار داده شود.

پس از جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

پس از جراحی، شما در بخش ریکاوری تحت نظر خواهید بود تا زمانی که بیدار و پایدار شوید. ممکن است مقداری درد و تورم در ناحیه جراحی داشته باشید که با داروهای مسکن قابل کنترل است. درن، در صورت قرار داده شدن، معمولاً ظرف چند روز برداشته می‌شود.

من دستورالعمل‌هایی در مورد مراقبت از زخم، مدیریت درد و محدودیت‌های فعالیت ارائه خواهم داد. ممکن است لازم باشد برای چند روز از رژیم غذایی نرم پیروی کنید. مهم است که از فعالیت‌های شدید خودداری کرده و محل برش را از نور مستقیم خورشید محافظت کنید. اکثر بیماران می‌توانند ظرف یک یا دو روز پس از جراحی به خانه بازگردند. من قرار ملاقات‌های پیگیری را برای نظارت بر بهبودی شما و بحث در مورد هرگونه درمان بیشتر، در صورت لزوم، تنظیم خواهم کرد.

خطرات و عوارض احتمالی چیست؟

در حالی که پاروتیدکتومی به طور کلی یک عمل بی‌خطر است، مانند هر جراحی دیگری، خطرات و عوارض احتمالی را به همراه دارد. این موارد می‌تواند شامل:

·       ضعف یا فلج عصب صورت: عصب صورت از میان غده پاروتید عبور می‌کند،

و خطر ضعف یا فلج موقت یا دائمی عضلات صورت (که باعث لبخند کج یا عدم توانایی در بستن چشم می‌شود) وجود دارد. در طول جراحی، مراقبت دقیق برای شناسایی و حفظ عصب صورت انجام می‌شود تا این خطر به حداقل برسد.

·       سندرم فری (Frey's Syndrome): این وضعیت، که به تعریق چشایی نیز معروف است، می‌تواند پس از پاروتیدکتومی رخ دهد. این عارضه باعث تعریق در گونه یا کنار صورت هنگام غذا خوردن می‌شود.

·       بی‌حسی: احتمالاً در نرمه گوش و پوست اطراف برش جراحی دچار بی‌حسی خواهید شد. این امر به دلیل اختلال در اعصاب حسی کوچک است و اغلب دائمی است، اگرچه با گذشت زمان کمتر آزاردهنده می‌شود.

·       فیستول بزاقی یا سیالوسل (Sialocele): گاهی اوقات، بزاق ممکن است از سطح بریده شده غده باقی‌مانده نشت کند. این می‌تواند به صورت تجمعی زیر پوست (سیالوسل) یا نشت از طریق زخم (فیستول) ظاهر شود. این وضعیت معمولاً با مدیریت محافظه‌کارانه برطرف می‌شود.

·       عفونت: مانند هر جراحی دیگری، خطر عفونت در محل برش وجود دارد.

·       هماتوم: تجمع خون می‌تواند زیر پوست ایجاد شود که ممکن است نیاز به تخلیه داشته باشد.

این عوارض قبل از جراحی به تفصیل با شما در میان گذاشته خواهد شد. همچنین، اقداماتی که برای به حداقل رساندن این خطرات انجام می‌شود و نحوه مدیریت آن‌ها در صورت بروز، توضیح داده خواهد شد.

چشم‌انداز بلندمدت

چشم‌انداز بلندمدت پس از پاراتیدکتومی عموماً خوب است. اکثر بیماران به طور کامل بهبود می‌یابند و عوارض بلندمدت قابل توجهی را تجربه نمی‌کنند. اگر توموری برداشته شده باشد، احتمال عود به نوع و مرحله تومور بستگی دارد. پیش‌آگهی فردی شما را پس از جراحی با شما در میان خواهم گذاشت.

بهبودی و بازگشت به فعالیت‌های عادی

زمان بهبودی پس از پاراتیدکتومی بسته به وسعت جراحی و روند بهبودی فردی متفاوت است. اکثر بیماران می‌توانند ظرف چند هفته فعالیت‌های عادی خود را از سر بگیرند. من راهنمایی‌های خاصی در مورد زمان بازگشت شما به کار،

ورزش و سایر فعالیت‌ها ارائه خواهم داد.

زندگی با یک غده پاراتید

اگر پاراتیدکتومی کامل داشته باشید، تنها یک غده پاراتید برای شما باقی خواهد ماند. غده باقی‌مانده (و سایر غدد بزاقی کوچک‌تر) معمولاً قادر است بزاق کافی برای حفظ رطوبت دهان تولید کند. ممکن است خشکی دهان را تجربه کنید که می‌توان آن را با بزاق مصنوعی یا نوشیدن مکرر آب مدیریت کرد.