برداشتن سینوس پره‌اوریکولار چیست؟

برداشتن سینوس پره‌اوریکولار (Pre-Auricular Sinus Excision) یک عمل جراحی برای برداشتن یک گودی یا مجرای کوچک و مادرزادی است که درست جلوی گوش شما قرار دارد. این گودی، که به عنوان سینوس یا کیست پره‌اوریکولار شناخته می‌شود، یک ناهنجاری مادرزادی است، به این معنی که از بدو تولد وجود دارد. اغلب به صورت یک سوراخ کوچک یا فرورفتگی در پوست دیده می‌شود.

درون این گودی، معمولاً یک کانال یا تونل باریک وجود دارد، که به آن مجرای سینوسی گفته می‌شود، و گاهی اوقات می‌تواند بسیار پیچیده و منشعب باشد. این مجرا با سلول‌های پوستی پوشیده شده است و می‌تواند به سمت پایین گسترش یابد، گاهی اوقات تا غضروف گوش می‌رسد.

هدف از این برداشتن، حذف کامل این مجرای سینوسی است. این امر مهم است زیرا مجرا می‌تواند مسدود شود، که منجر به تجمع مایع، عفونت، یا حتی تشکیل آبسه (تجمع چرک) می‌شود. با برداشتن کل مجرا، جراحی با هدف جلوگیری از بروز مجدد این مشکلات در آینده و برای تسکین هرگونه علائمی که ممکن است تجربه کنید، انجام می‌شود.

چرا ممکن است به برداشتن سینوس پره‌اوریکولار نیاز داشته باشم؟

ممکن است به برداشتن سینوس پره‌اوریکولار نیاز داشته باشید اگر گودی کوچک جلوی گوش شما مشکلاتی ایجاد می‌کند. در حالی که بسیاری از افراد این گودی‌ها را دارند و هرگز مشکلی را تجربه نمی‌کنند، جراحی معمولاً زمانی توصیه می‌شود که سینوس علامت‌دار شود، به این معنی که شروع به ایجاد مشکلات قابل توجهی کند.

دلیل اصلی نیاز به این عمل، عفونت‌های مکرر است. مجرای سینوسی می‌تواند به راحتی سلول‌های مرده پوست، چربی‌ها و باکتری‌ها را به دام بیندازد، و آن را مستعد عفونت کند. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، ممکن است تجربه کنید:

• درد: ناحیه اطراف گودی می‌تواند حساس و دردناک شود.
• تورم: پوست اطراف گودی ممکن است قرمز و متورم شود.
• ترشح: ممکن است متوجه چرک یا مایع کدر در حال تخلیه از گودی شوید.
• تشکیل آبسه: در برخی موارد، عفونت شدید می‌تواند منجر به آبسه شود، که تجمع دردناکی از چرک زیر پوست است.

اگر این علائم را به طور مکرر تجربه می‌کنید، یا اگر عفونت به خصوص شدید است، جراح گوش، حلق و بینی شما احتمالاً برداشتن جراحی را توصیه خواهد کرد. هدف از جراحی جلوگیری از این عفونت‌های آتی، تسکین علائم شما و بهبود کلی راحتی و سلامت شما است.

توجه به این نکته مهم است که اگر گودی پره‌اوریکولار شما بدون علامت باقی بماند (به این معنی که هیچ مشکل یا عفونتی ایجاد نمی‌کند)، برداشتن جراحی معمولاً ضروری نیست. تصمیم برای جراحی عمدتاً بر اساس وجود عفونت‌های مکرر یا علائم قابل توجه است.

در موارد نادر، گودی‌های پره‌اوریکولار می‌توانند با سایر بیماری‌ها مرتبط باشند، مانند کم شنوایی یک‌طرفه (کم شنوایی در یک گوش) یا سندرم‌های خاصی مانند سندرم برانکیو-اوتو-رنال (BOR). اگر پزشک شما به چنین ارتباطی مشکوک باشد، ارزیابی‌های بیشتر، از جمله غربالگری شنوایی، ممکن است توصیه شود.

قبل از جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

آماده شدن برای برداشتن سینوس پره‌اوریکولار شما شامل چندین مرحله مهم است تا اطمینان حاصل شود که برای عمل آماده هستید و هرگونه خطر به حداقل برسد. این فرآیند مدت‌ها قبل از تاریخ جراحی شما آغاز می‌شود.

مشاوره و ارزیابی اولیه

مسیر شما با یک ارزیابی کامل توسط جراح گوش، حلق و بینی آغاز می‌شود. در طول این مشاوره، جراح:

• سینوس پره‌اوریکولار شما را معاینه کرده و علائم و سابقه پزشکی شما را به تفصیل مورد بحث قرار دهد.
• عمل جراحی، مزایای آن و عوارض احتمالی را توضیح دهد.
• به هر سوالی که ممکن است داشته باشید پاسخ دهد.
• رضایت کتبی شما را برای جراحی دریافت کند. اگر بیمار کودک باشد، والدین با جراح گوش، حلق و بینی و متخصص بیهوشی مشورت کرده و رضایت خود را اعلام خواهند کرد.

افشای کامل سابقه پزشکی شما، از جمله هرگونه جراحی قبلی، داروهای فعلی (هم تجویزی و هم بدون نسخه)، و هرگونه واکنش یا عوارض قبلی که با بیهوشی داشته‌اید، بسیار مهم است.

مدیریت عفونت‌های فعال

اگر سینوس پره‌اوریکولار شما به طور فعال عفونی باشد (نشانه‌های قرمزی، تورم، درد یا ترشح را نشان دهد) در زمان ارزیابی اولیه شما، جراحی بلافاصله انجام نخواهد شد. جراحی در طول یک عفونت فعال به طور قابل توجهی خطر عوارض را افزایش می‌دهد، از جمله عود سینوس.

در عوض، پزشک شما ابتدا یک دوره آنتی‌بیوتیک برای کنترل عفونت و کاهش التهاب تجویز خواهد کرد. اگر آبسه (تجمع چرک) تشکیل شده باشد، ممکن است لازم باشد قبل از انجام جراحی قطعی، با استفاده از سوزن (آسپیراسیون با سوزن) یا یک برش کوچک (برش و تخلیه) تخلیه شود. برداشت جراحی تنها زمانی برنامه‌ریزی خواهد شد که عفونت کاملاً فروکش کرده و ناحیه آرام باشد.

دستورالعمل‌های قبل از عمل

با نزدیک شدن به تاریخ جراحی شما، دستورالعمل‌های خاصی دریافت خواهید کرد:

• داروها: ممکن است به شما توصیه شود که مصرف برخی داروها، به ویژه رقیق‌کننده‌های خون، را برای مدت زمان مشخصی قبل از جراحی متوقف کنید تا خطر خونریزی کاهش یابد. همیشه توصیه‌های جراح و متخصص بیهوشی خود را در مورد داروهایتان رعایت کنید.
• ناشتا بودن:برداشتن سینوس پره‌اوریکولار یک عمل جراحی دقیق است که برای برداشتن کامل مجرای سینوس طراحی شده است. در ادامه یک نمای کلی گام به گام از آنچه معمولاً اتفاق می‌افتد آورده شده است:

  بیهوشی

  این عمل معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود، به این معنی که شما کاملاً به خواب خواهید رفت و در طول عمل هیچ دردی احساس نخواهید کرد. در برخی موارد خاص، ممکن است از بی‌حسی موضعی (که فقط ناحیه اطراف گوش بی‌حس می‌شود) استفاده شود، اما این روش برای برداشتن کامل سینوس کمتر رایج است. متخصص بیهوشی شما بهترین گزینه را برای شما یا فرزندتان مورد بحث قرار خواهد داد.

  روش جراحی

  پس از اینکه بی‌حسی اثر کرد، جراح عمل را آغاز خواهد کرد. این عمل معمولاً بین ۳۰ دقیقه تا ۱.۵ ساعت طول می‌کشد که بستگی به پیچیدگی مجرای سینوس دارد.

  1. برش: جراح یک برش (شکاف) کوچک در پوست درست جلوی گوش شما ایجاد خواهد کرد. این برش معمولاً بیضوی است، به این معنی که به شکل یک بیضی است و با دقت دهانه حفره سینوس و هر بافت اسکار موجود از عفونت‌های قبلی را در بر می‌گیرد.
  2. تشریح و برداشتن: مهم‌ترین بخش جراحی، تشریح دقیق (جدا کردن بافت‌ها) برای شناسایی و برداشتن کامل مجرای سینوس است. این مجرا می‌تواند ظریف و گاهی منشعب باشد و به عمق بافت‌ها، اغلب تا غضروف گوش، گسترش یابد. جراح با دقت تمام بافت نرم مرتبط با مجرا را برمی‌دارد.
  3. اطمینان از برداشتن کامل: برای کمک به اطمینان از برداشتن کامل مجرا، جراح ممکن است از یک پروب ظریف برای ردیابی طول و عمق آن استفاده کند. در برخی موارد، یک رنگ آبی مخصوص به نام متیلن بلو ممکن است به دهانه سینوس تزریق شود. این رنگ به برجسته کردن وسعت کامل مجرا کمک می‌کند و برداشتن کامل آن را برای جراح آسان‌تر می‌سازد. برای موارد بسیار پیچیده، ممکن است از یک رویکرد کمی متفاوت، که گاهی اوقات رویکرد سوپرااوریکولار (به معنای بالای گوش) نامیده می‌شود، برای دسترسی بهتر استفاده شود.
  4. بی‌حسی موضعی: قبل از بستن زخم، جراح ممکن است یک بی‌حس‌کننده موضعی به ناحیه تزریق کند. این کار به بی‌حس کردن محل کمک می‌کند و تسکین درد را برای چندین ساعت پس از بیدار شدن از بیهوشی عمومی فراهم می‌آورد.
  5. بستن زخم: پس از برداشتن کامل مجرای سینوس، زخم با بخیه بسته می‌شود. این بخیه‌ها اغلب قابل جذب هستند، به این معنی که به طور طبیعی با گذشت زمان حل می‌شوند و نیازی به کشیدن ندارند. آنها معمولاً زیر پوست قرار داده می‌شوند تا جای زخم به حداقل برسد. نوارهای چسب پانسمان (استری-استریپ) یا یک چسب بافتی مخصوص نیز ممکن است روی برش اعمال شود تا یک پانسمان ضد آب فراهم کند و از زخم در حین بهبود حمایت کند. در برخی موارد، ممکن است یک باند نرم سر برای محافظت از ناحیه اعمال شود.

  بعد از جراحی چه اتفاقی می‌افتد؟

  بهبودی شما بلافاصله پس از جراحی آغاز می‌شود. در اینجا آنچه می‌توانید انتظار داشته باشید آمده است:

  بلافاصله پس از جراحی (اتاق ریکاوری)

  وقتی از بیهوشی بیدار می‌شوید، در اتاق ریکاوری خواهید بود. طبیعی است که کمی گیج، خسته، یا حتی دچار تهوع یا استفراغ ناشی از بیهوشی شوید. همچنین ممکن است گلودرد داشته باشید اگر در طول جراحی از لوله تنفسی استفاده شده باشد. کادر پرستاری علائم حیاتی شما را به دقت تحت نظر خواهند داشت و داروهای تسکین‌دهنده درد را برای مدیریت هرگونه ناراحتی در اطراف محل جراحی فراهم می‌کنند. می‌توانید انتظار داشته باشید که برای چندین هفته کمی ناراحتی و تورم در ناحیه وجود داشته باشد.

  در بخش و ترخیص

  پس از اینکه کاملاً بیدار و وضعیت شما پایدار شد، به بخش منتقل خواهید شد. اکثر بیماران، به ویژه کودکان، می‌توانند در همان روز جراحی به خانه بروند. قبل از ترخیص، کادر پرستاری اطمینان حاصل خواهند کرد که درد شما به خوبی کنترل شده است و دستورالعمل‌های پس از عمل را درک کرده‌اید. برای کودکان، پاراستامول (استامینوفن) اغلب برای تسکین درد در ۲۴ ساعت اول توصیه می‌شود.

  چند روز و هفته اول در خانه

  بهبودی شما در خانه برای التیام مناسب بسیار مهم است:

  • مراقبت از زخم:
  • • محل جراحی را تمیز و خشک نگه دارید.
    • اگر نوارهای چسبی پانسمان استفاده شده است، جراح شما زمان برداشتن آن‌ها را توصیه خواهد کرد که معمولاً در ویزیت پیگیری شما خواهد بود.
    • اگر از چسب بافتی استفاده شده باشد، این چسب به عنوان یک پانسمان ضدآب عمل می‌کند و پس از حدود دو هفته به طور طبیعی جدا خواهد شد. نیازی به تعویض پانسمان یا استفاده از کرم‌های خاص نخواهید داشت.
    • اگر از بخیه‌های غیرقابل جذب استفاده شده باشد، معمولاً ظرف یک هفته در مطب پزشک یا در ویزیت پیگیری شما برداشته خواهند شد.
  • حمام کردن و دوش گرفتن:
  • • اگر زخم شما با چسب بافتی یا پانسمان ضدآب پوشانده شده است، دوش گرفتن معمولاً بی‌خطر است.
    • در غیر این صورت، ممکن است به شما توصیه شود تا پس از ویزیت پیگیری با جراح، معمولاً حدود یک هفته پس از عمل، از حمام کردن یا دوش گرفتن خودداری کنید تا اطمینان حاصل شود که زخم خشک می‌ماند.
  • مدیریت درد: مصرف داروهای مسکن را طبق تجویز یا توصیه پزشک خود ادامه دهید. ناراحتی خفیف طبیعی است، اما باید به تدریج بهبود یابد.
  • محدودیت‌های فعالیت:
  • • از فعالیت‌های شدید، بلند کردن اجسام سنگین، ورزش‌های تماسی و شنا برای مدت زمانی که جراح شما توصیه می‌کند، معمولاً برای یک تا دو روز در ابتدا، اما گاهی اوقات برای فعالیت‌های شدیدتر طولانی‌تر، خودداری کنید.
    • کودکان معمولاً می‌توانند زمانی که احساس راحتی می‌کنند، اغلب ظرف یک یا دو روز، به مدرسه یا مهدکودک بازگردند.
  • مدیریت جای زخم: پس از اینکه زخم به طور کامل بهبود یافت و بخیه‌ها یا چسب از بین رفتند، ممکن است تکنیک‌های مدیریت جای زخم را در نظر بگیرید. ماساژ ملایم جای زخم یا استفاده از ژل‌های سیلیکونی گاهی اوقات می‌تواند به بهبود ظاهر جای زخم در طول زمان کمک کند.

  بهبودی طولانی‌مدت و پیگیری

  شما یک نوبت پیگیری با جراح خود خواهید داشت. این نوبت معمولاً حدود یک هفته پس از عمل، یا گاهی چهار تا شش هفته پس از جراحی برنامه‌ریزی می‌شود. این نوبت به جراح اجازه می‌دهد تا پیشرفت بهبودی شما را بررسی کند، در صورت لزوم بخیه‌های غیرقابل جذب را بردارد و در مورد هرگونه نگرانی که ممکن است داشته باشید صحبت کند.

  در حالی که تورم و ناراحتی اولیه ظرف چند هفته فروکش می‌کند، ناحیه مورد نظر برای چندین ماه به بهبودی داخلی ادامه خواهد داد. هدف، بهبودی کامل بدون عفونت‌های بعدی است.

  خطرات و عوارض احتمالی چیست؟

  مانند هر عمل جراحی، برداشتن سینوس پره‌اوریکولار نیز خطرات و عوارض احتمالی دارد. تیم جراحی شما تمام اقدامات احتیاطی را برای به حداقل رساندن این موارد انجام خواهد داد، اما آگاهی از آنها مهم است.

  خطرات عمومی جراحی و بیهوشی

  • واکنش به بی‌هوشی: اگرچه نادر است، اما برخی افراد ممکن است واکنش‌های نامطلوبی به بی‌هوشی عمومی داشته باشند، مانند تهوع، استفراغ، یا واکنش‌های آلرژیک جدی‌تر. متخصص بی‌هوشی شما این خطرات را با شما در میان خواهد گذاشت.
  • خونریزی: خطر کمی برای خونریزی در حین یا پس از جراحی وجود دارد. این معمولاً جزئی است اما گاهی اوقات ممکن است نیاز به مداخله بیشتر داشته باشد.
  • عفونت: با وجود تکنیک‌های استریل و گاهی اوقات آنتی‌بیوتیک‌های پس از عمل، خطر عفونت در محل برش وجود دارد. علائم عفونت شامل افزایش قرمزی، تورم، درد، گرما یا ترشحات چرکی است.
  • بهبودی ضعیف زخم: گاهی اوقات، برش ممکن است به آرامی یا به طور نامناسب بهبود یابد. در موارد نادر، ممکن است زخم تا حدی باز شود (که به آن باز شدن زخم (dehiscence) گفته می‌شود).

  خطرات خاص برداشتن سینوس پره‌اوریکولار

  • جای زخم (اسکار): هر برشی منجر به ایجاد جای زخم (اسکار) خواهد شد. در حالی که جراحان تلاش می‌کنند برش را تا حد امکان تمیز ایجاد کنند و اغلب آن را در چین‌های طبیعی پوست قرار می‌دهند، یک جای زخم قابل مشاهده باقی خواهد ماند. تکنیک‌های مدیریت اسکار می‌توانند به بهبود ظاهر آن در طول زمان کمک کنند.
  • عود: این یکی از شایع‌ترین خطرات خاص است، با احتمال عود بین ۵ تا ۱۰ درصد. این اتفاق زمانی می‌افتد که بخش کوچکی از مجرای سینوس باقی بماند که می‌تواند دوباره رشد کرده و عفونی شود. در صورت عود، جراحی ترمیمی (عمل جراحی دیگر) ممکن است ضروری باشد. خطر عود به طور قابل توجهی بالاتر است اگر جراحی در حالی که عفونت فعال وجود دارد انجام شود. به همین دلیل جراحان اصرار دارند که تا زمانی که هرگونه عفونت به طور کامل برطرف شود، قبل از عمل صبر کنند.
  • آسیب به بافت‌های اطراف: مجرای سینوس گاهی اوقات می‌تواند نزدیک به ساختارهای مهم باشد. خطر بسیار کوچک و نادری برای آسیب به بافت‌های اطراف وجود دارد.
  • آسیب عصب صورت: در موارد بسیار نادر، عصب صورت (که عضلات حالت چهره را کنترل می‌کند) یا رگ‌های خونی نزدیک ممکن است در طول دیسکسیون (جدا کردن بافت‌ها) آسیب ببینند. این یک

    خطر کلی عوارض می‌تواند بسته به سلامت عمومی، سن و وضعیت خاص سینوس شما متفاوت باشد. جراح شما این خطرات را با جزئیات با شما در میان خواهد گذاشت و به هر سوالی که ممکن است داشته باشید پاسخ خواهد داد.

    چشم‌انداز بلندمدت

    چشم‌انداز بلندمدت پس از برداشتن سینوس پره‌اوریکولار (Pre-auricular sinus excision) به طور کلی بسیار خوب است، به ویژه زمانی که کل مجرای سینوس با موفقیت برداشته شده باشد.

    جدول زمانی مورد انتظار بهبودی

    در حالی که بهبودی اولیه شامل مدیریت ناراحتی و مراقبت از زخم است، روند کامل بهبودی زمان‌بر است:

    • چند روز اول: شما ناراحتی خفیفی را تجربه خواهید کرد که با مسکن قابل کنترل است. تورم و کبودی اطراف گوش شایع است. باید حداقل برای ۱ تا ۲ روز از فعالیت‌های شدید خودداری کنید.
    • هفته اول: بخیه‌ها (در صورت غیرقابل جذب بودن) معمولاً کشیده می‌شوند، یا بخیه‌های قابل جذب به تدریج از بین می‌روند. هرگونه نوار چسب یا چسب بافتی شروع به جدا شدن خواهد کرد. شما معمولاً می‌توانید بیشتر فعالیت‌های عادی و غیرشدید را از سر بگیرید.
    • چند هفته اول: تورم و حساسیت اولیه به تدریج فروکش خواهد کرد. ممکن است برای چندین هفته همچنان متوجه مقداری تورم خفیف باشید.
    • ماه‌های آینده: اسکار طی چند ماه تا یک سال بالغ شده و محو می‌شود و کمتر به چشم می‌آید. مدیریت مداوم اسکار، مانند ماساژ یا ژل‌های سیلیکونی، می‌تواند به بهبود ظاهر آن کمک کند.

    اکثر کودکان می‌توانند زمانی که احساس راحتی می‌کنند به مدرسه یا مهدکودک بازگردند، اغلب ظرف یک یا دو روز پس از عمل.

    نتایج بلندمدت

    هدف اصلی جراحی، پیشگیری از عفونت‌های آینده و تسکین علائمی است که تجربه می‌کردید. با برداشتن کامل، نتیجه بلندمدت معمولاً عالی است، با نرخ عود رضایت‌بخش پایین. اکثر افرادی که این عمل را انجام می‌دهند، مشکلات بیشتری با سینوس پره‌اوریکولار خود تجربه نمی‌کنند.

    برنامه پیگیری

    شما حداقل یک نوبت ملاقات پیگیری با جراح گوش و حلق و بینی خود خواهید داشت. این ملاقات معمولاً حدود یک تا شش هفته پس از جراحی شما برنامه‌ریزی می‌شود. این ملاقات برای جراح مهم است تا بهبودی شما را بررسی کند، به هرگونه نگرانی رسیدگی کند و اطمینان حاصل کند که هیچ نشانه‌ای از عوارض یا عود وجود ندارد.

    چه زمانی باید به دنبال مراقبت‌های پزشکی فوری باشید

    اگرچه عوارض نادر هستند، اما مهم است که بدانید چه زمانی باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. لطفاً در صورت تجربه هر یک از موارد زیر، با پزشک عمومی خود، بخش بیمارستان تماس بگیرید یا به نزدیکترین بخش اورژانس (A&E) مراجعه کنید:

    • خونریزی شدید: اگر زخم شروع به خونریزی شدید کرد و با فشار ملایم متوقف نشد.
    • علائم عفونت: افزایش قرمزی، تورم، گرما یا درد اطراف زخم، یا اگر متوجه هرگونه ترشح چرکی شدید.
    • تب: تب بالا که به پاراستامول پاسخ نمی‌دهد.
    • افزایش درد: اگر درد شما ناگهان بسیار بدتر شد و با مسکن‌های تجویز شده کنترل نشد.

    تیم جراحی شما پس از ترخیص، جزئیات تماس خاصی را برای هرگونه نگرانی در اختیار شما قرار خواهد داد.