مرور کلی

وزوز گوش (تینیتوس) تجربه شنیدن صداهای داخلی است که از منبع خارجی نمی‌آیند. این صداها برای شما منحصر به فرد هستند و می‌توانند در یک یا هر دو گوش شنیده شوند، یا گاهی اوقات به نظر می‌رسد که از داخل سر شما می‌آیند. افراد وزوز گوش را به طرق مختلفی توصیف می‌کنند، مانند زنگ زدن، وزوز کردن، زمزمه کردن، خش‌خش کردن، ضربان‌دار بودن، یا حتی یک صدای زیر و بلند. صداها می‌توانند از نظر بلندی و احساسی که ایجاد می‌کنند متفاوت باشند، و ممکن است زمانی که محیط اطراف شما ساکت است، یا زمانی که احساس خستگی یا استرس می‌کنید، بیشتر متوجه آنها شوید.

مهم است که بدانید وزوز گوش خود یک بیماری نیست، بلکه یک علامت است. این یک تجربه بسیار رایج است که حدود ۱ نفر از هر ۸ نفر در بریتانیا را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اگرچه تنها تعداد کمتری آن را به طور قابل توجهی آزاردهنده می‌دانند. برای اکثر افراد، وزوز گوش نشانه یک مشکل جدی زمینه‌ای نیست و معمولاً بی‌ضرر است. در بسیاری از موارد، صداها حتی ممکن است به مرور زمان کاهش یابند یا به طور کامل ناپدید شوند. هدف ما این است که به شما کمک کنیم وزوز گوش را بهتر درک کنید و راه‌هایی برای مدیریت تأثیر آن بر زندگی روزمره خود بیابید.

علائم و علل

درک اینکه چرا وزوز گوش رخ می‌دهد و چگونه بر شما تأثیر می‌گذارد، یک گام کلیدی در مدیریت آن است. در حالی که علت دقیق همیشه مشخص نیست، ما اطلاعات زیادی در مورد عوامل رایجی که می‌توانند منجر به این صداهای داخلی شوند، داریم.

علائم

علامت اصلی وزوز گوش، شنیدن صداهایی است که در واقع در محیط شما وجود ندارند. این صداها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• زنگ زدن: یک توصیف رایج، اغلب شبیه به یک صدای زیر و بلند.
• وزوز کردن: یک صدای مداوم و بم.
• زمزمه کردن: شبیه به وزوز کردن، اما اغلب نرم‌تر.
• خش‌خش کردن: صدایی شبیه به خروج هوا یا نویز استاتیک.
• ضربان‌دار بودن: یک صدای ریتمیک که اغلب با ضربان قلب شما مطابقت دارد و به عنوان "وزوز گوش ضربان‌دار" شناخته می‌شود. این نوع گاهی اوقات نیاز به بررسی دقیق‌تر توسط پزشک دارد.
• غرش یا صداهای زیر و بلند: سایر تغییرات صداهای داخلی.

این صداها می‌توانند ثابت باشند یا بیایند و بروند. ممکن است زمانی که در یک اتاق ساکت هستید، سعی در به خواب رفتن دارید، یا زمانی که احساس استرس یا خستگی می‌کنید، بیشتر متوجه آنها شوید. وزوز گوش گاهی اوقات می‌تواند منجر به مشکلات دیگری مانند مشکل در خواب، مشکل در تمرکز، احساس اضطراب یا خلق و خوی پایین، و حتی مشکلات در شنیدن یا درک گفتار، به ویژه در مکان‌های پر سر و صدا شود.

علل

وزوز گوش اغلب با تغییرات در سیستم شنوایی شما مرتبط است، اما گاهی اوقات هیچ علت خاصی یافت نمی‌شود. در اینجا برخی از رایج‌ترین دلایلی که افراد وزوز گوش را تجربه می‌کنند، آورده شده است:

• کاهش شنوایی: این شایع‌ترین ارتباط است. با افزایش سن، شنوایی ما به طور طبیعی کاهش می‌یابد (که به آن کاهش شنوایی مرتبط با سن گفته می‌شود)، و این اغلب می‌تواند با وزوز گوش همراه باشد. قرار گرفتن در معرض صداهای بسیار بلند، مانند صدای ماشین‌آلات، کنسرت‌ها یا هدفون، نیز می‌تواند به سلول‌های ظریف گوش داخلی شما آسیب برساند و منجر به کاهش شنوایی و وزوز گوش شود. بسیاری از افراد مبتلا به وزوز گوش نیز تا حدی کاهش شنوایی دارند، حتی اگر خفیف باشد.
• تجمع جرم گوش: تجمع جرم گوش می‌تواند مجرای گوش شما را مسدود کند، بر شنوایی شما تأثیر بگذارد و گاهی اوقات باعث وزوز گوش شود یا آن را بدتر کند. این مشکل اغلب به راحتی قابل درمان است.
• عفونت‌های گوش: عفونت‌های گوش می‌توانند باعث تغییرات موقت شنوایی و وزوز گوش شوند.
• بیماری منییر: این یک بیماری گوش داخلی است که می‌تواند باعث حملات سرگیجه (احساس چرخش)، کاهش شنوایی و وزوز گوش شود.
• اوتواسکلروز: این وضعیتی است که در آن یک استخوان کوچک در گوش میانی شما سفت می‌شود و بر نحوه انتقال صدا به گوش داخلی شما تأثیر می‌گذارد. این می‌تواند باعث کاهش شنوایی و وزوز گوش شود.
• آسیب‌های سر یا گردن: ضربه به سر یا گردن گاهی اوقات می‌تواند منجر به وزوز گوش شود.
• برخی داروها: برخی داروها، که به عنوان داروهای "اتوتوکسیک" (سمی برای گوش) شناخته می‌شوند، می‌توانند وزوز گوش را به عنوان یک عارضه جانبی ایجاد کنند. نمونه‌های رایج شامل دوزهای بالای آسپرین است. اگر مشکوک هستید که دارویی باعث وزوز گوش شما شده است، لطفاً با پزشک خود صحبت کنید.
• سایر شرایط سلامتی: به ندرت، شرایطی مانند کم‌خونی (سطح پایین آهن) یا مشکلات تیروئید می‌توانند با وزوز گوش مرتبط باشند.

مهم است به یاد داشته باشید که برای بسیاری از افراد، دلیل دقیق وزوز گوش آنها حتی پس از بررسی‌های کامل ناشناخته باقی می‌ماند. این به این معنی نیست که واقعی نیست یا نمی‌توان آن را به طور موثر مدیریت کرد.

تشخیص و بررسی‌ها

اگر وزوز گوش را تجربه می‌کنید، به خصوص اگر جدید، ناگهانی یا به طور خاص آزاردهنده است، خوب است با پزشک عمومی خود صحبت کنید. آنها اولین نقطه تماس شما برای درک علائم و تصمیم‌گیری در مورد بهترین اقدامات بعدی خواهند بود.

تشخیص

پزشک عمومی شما با یک گفتگوی مفصل با شما در مورد علائمتان شروع خواهد کرد. آنها خواهند پرسید:

• چه نوع صداهایی می‌شنوید.
• اولین بار چه زمانی متوجه وزوز گوش شدید.
• آیا در یک گوش یا هر دو گوش است، یا در سر شما.
• هر چند وقت یکبار آن را می‌شنوید و چقدر بلند است.
• آیا علائم دیگری مانند کاهش شنوایی، سرگیجه یا درد دارید.
• در مورد سلامت عمومی، هر دارویی که مصرف می‌کنید و سبک زندگی شما.

آنها همچنین یک معاینه فیزیکی از گوش‌های شما انجام خواهند داد تا به دنبال هرگونه علت واضح و قابل درمان، مانند تجمع جرم گوش یا عفونت گوش باشند. این ارزیابی اولیه به پزشک شما کمک می‌کند تا وضعیت منحصر به فرد شما را درک کند و هرگونه بررسی بیشتر را راهنمایی کند.

چه زمانی باید فوراً به پزشک مراجعه کرد: در حالی که وزوز گوش معمولاً جدی نیست، اگر وزوز گوش شما پس از آسیب سر ایجاد شد، یا اگر با کاهش شنوایی ناگهانی، ضعف در عضلات صورت، یا احساس چرخش ناگهانی و شدید (سرگیجه) همراه است، باید فوراً کمک پزشکی دریافت کنید (با شماره ۹۹۹ تماس بگیرید یا به اورژانس بروید). همچنین اگر وزوز گوش ضربان‌دار ناگهانی (وزوز گوش که با ضربان نبض شما هماهنگ است) را تجربه می‌کنید، یا اگر هرگونه علائم عصبی ناگهانی مانند بی‌حسی یا ضعف دارید، باید فوراً به پزشک عمومی خود مراجعه کنید.

بررسی‌ها

بر اساس علائم شما و معاینه اولیه، پزشک عمومی شما ممکن است برخی آزمایشات بیشتر را توصیه کند. این آزمایشات به شناسایی هرگونه علت زمینه‌ای یا درک بهتر ماهیت وزوز گوش شما کمک می‌کنند:

• آزمایشات شنوایی (ارزیابی شنوایی‌سنجی): این یک گام بسیار رایج و مهم برای تقریباً همه افراد مبتلا به وزوز گوش است. شما احتمالاً به یک شنوایی‌شناس (متخصص شنوایی) ارجاع داده خواهید شد که مجموعه‌ای از آزمایشات را برای بررسی سطح و الگوهای شنوایی شما انجام خواهد داد. این به بررسی اینکه آیا وزوز گوش شما با هرگونه کاهش شنوایی، حتی اگر خفیف باشد، مرتبط است، کمک می‌کند.
• آزمایشات خون: در برخی موارد، اگر پزشک شما مشکوک باشد که سایر شرایط سلامتی مانند کم‌خونی یا مشکلات تیروئید ممکن است به وزوز گوش شما کمک کنند، ممکن است آزمایشات خون را پیشنهاد کند. با این حال، این آزمایشات به طور معمول برای اکثر افراد مبتلا به وزوز گوش انجام نمی‌شوند.
• اسکن‌های تصویربرداری (MRI یا CT): این اسکن‌ها معمولاً تنها در صورتی در نظر گرفته می‌شوند که معاینه پزشک و علائم شما نشان دهد که ممکن است یک وضعیت پزشکی زمینه‌ای خاص وجود داشته باشد که نیاز به بررسی دارد. به عنوان مثال، اسکن MRI (که از آهنرباهای قوی و امواج رادیویی برای ایجاد تصاویر دقیق استفاده می‌کند) ممکن است توصیه شود اگر وزوز گوش شما فقط در یک گوش است یا بین دو گوش شما به طور قابل توجهی متفاوت است، و پزشک شما مشکوک به یک مشکل خاص است. برای وزوز گوش ضربان‌دار، ممکن است از سی‌تی‌اسکن (که از اشعه ایکس برای ایجاد تصاویر دقیق استفاده می‌کند) یا سونوگرافی برای بررسی رگ‌های خونی استفاده شود. پزشک شما قبل از توصیه این موارد، در مورد مزایا و هرگونه خطرات احتمالی، مانند قرار گرفتن در معرض اشعه از سی‌تی‌اسکن، صحبت خواهد کرد.

انتخاب آزمایشات خاص همیشه بر اساس سابقه فردی شما و آنچه پزشک شما در طول معاینه پیدا می‌کند، هدایت خواهد شد.

مدیریت و درمان

در حالی که یک "درمان" واحد برای وزوز گوش که برای همه کارساز باشد وجود ندارد، استراتژی‌های موثر بسیاری برای کمک به شما در مدیریت این وضعیت، کاهش تأثیر آن و یادگیری زندگی خوب با آن وجود دارد. هدف این است که وزوز گوش کمتر قابل توجه و کمتر آزاردهنده شود، به طوری که کمتر در زندگی روزمره شما تداخل ایجاد کند.

• رسیدگی به علل زمینه‌ای: اگر یک علت خاص برای وزوز گوش شما شناسایی شود، درمان آن وضعیت گاهی اوقات می‌تواند کمک کننده باشد. این ممکن است شامل برداشتن جرم گوش، درمان عفونت گوش، یا مدیریت شرایطی مانند بیماری منییر یا اتواسکلروز باشد.
• صوت‌درمانی:
• • اجتناب از سکوت: بسیاری از افراد وزوز گوش را در محیط‌های ساکت بیشتر متوجه می‌شوند. معرفی صداهای پس‌زمینه با سطح پایین می‌تواند به پوشاندن وزوز گوش کمک کند و آن را کمتر مزاحم سازد. این می‌تواند صدای پنکه، موسیقی ملایم، صداهای طبیعت یا یک مولد صدای اختصاصی باشد.
  • سمعک: اگر شما هر درجه‌ای از کاهش شنوایی در کنار وزوز گوش خود دارید، سمعک‌ها می‌توانند بسیار مفید باشند. با تقویت صداهای خارجی، آنها می‌توانند وزوز گوش شما را کمتر برجسته کنند و تلاشی را که برای گوش دادن نیاز دارید کاهش دهند، که این نیز می‌تواند تأثیر وزوز گوش را کم کند.
  • مولدهای صدا در سطح گوش: این دستگاه‌های کوچک، شبیه به سمعک، یک صدای ملایم و مداوم تولید می‌کنند که می‌تواند به منحرف کردن مغز شما از وزوز گوش کمک کند.
• درمان‌های روانشناختی: وزوز گوش اغلب می‌تواند با احساس اضطراب، استرس یا خلق و خوی پایین مرتبط باشد. رویکردهای روانشناختی در کمک به شما برای مقابله با تأثیر عاطفی وزوز گوش بسیار موثر هستند.
• • درمان شناختی رفتاری (CBT): این یک درمان مبتنی بر شواهد است که به شما کمک می‌کند نحوه تفکر و واکنش خود را نسبت به وزوز گوش تغییر دهید. این می‌تواند به کاهش پریشانی، اضطراب و افسردگی مرتبط با وزوز گوش کمک کند و به شما کمک می‌کند صداها را بپذیرید و توجه خود را به زندگی کامل معطوف کنید.
  • مدیتیشن ذهن‌آگاهی/درمان شناختی مبتنی بر ذهن‌آگاهی (MBCT): این تمرینات به شما می‌آموزند که بر لحظه حال تمرکز کنید و افکار و احساسات خود را بدون قضاوت مشاهده کنید. این می‌تواند به شما کمک کند رابطه متفاوتی با وزوز گوش خود برقرار کنید و آن را کمتر آزاردهنده سازید.
  • درمان پذیرش و تعهد (ACT): این درمان به شما کمک می‌کند حضور وزوز گوش را بپذیرید در حالی که به اقداماتی متعهد می‌شوید که با ارزش‌های شما همسو هستند، به جای اینکه اجازه دهید وزوز گوش زندگی شما را کنترل کند.
  • مشاوره: گفتاردرمانی می‌تواند فضایی امن برای بررسی احساسات شما در مورد وزوز گوش و توسعه استراتژی‌های مقابله‌ای فراهم کند.
• تکنیک‌های آرامش‌بخش: استرس اغلب می‌تواند وزوز گوش را بدتر کند. یادگیری و تمرین تکنیک‌های آرامش‌بخش می‌تواند بسیار مفید باشد. این می‌تواند شامل تمرینات تنفس عمیق، یوگا، یا صرفاً اختصاص دادن دوره‌های کوتاه در هر روز برای آرامش فعال باشد.
• مدیریت خواب: وزوز گوش می‌تواند در خواب اختلال ایجاد کند، و خواب ضعیف می‌تواند احساس وزوز گوش را بدتر کند. رعایت بهداشت خواب خوب بسیار مهم است:
• • سعی کنید حتی در آخر هفته‌ها در زمان‌های ثابت به رختخواب بروید و بیدار شوید.
  • یک روال آرامش‌بخش قبل از خواب ایجاد کنید.
  • مطمئن شوید که اتاق خواب شما تاریک، ساکت و خنک است.
  • از کافئین و وعده‌های غذایی سنگین نزدیک به زمان خواب خودداری کنید.
  • اگر چرت‌های روزانه بر خواب شبانه شما تأثیر می‌گذارد، سعی کنید از آنها اجتناب کنید.
• تنظیمات سبک زندگی: حفظ یک رژیم غذایی متعادل و ورزش منظم می‌تواند رفاه کلی شما را بهبود بخشد، که به نوبه خود می‌تواند به شما کمک کند تا با وزوز گوش بهتر کنار بیایید.
• دارو: در حال حاضر هیچ داروی خاصی برای درمان وزوز گوش وجود ندارد. با این حال، پزشک شما ممکن است داروهایی را برای کمک به مدیریت علائم مرتبط مانند اضطراب، افسردگی یا بی‌خوابی تجویز کند، که می‌تواند به طور غیرمستقیم تجربه شما از وزوز گوش را بهبود بخشد. مهم است که توجه داشته باشید که دارویی به نام بتاهیستین برای وزوز گوش توصیه نمی‌شود، اگرچه برای سرگیجه در بیماری منییر استفاده می‌شود.
• حمایت: صحبت آشکار با خانواده و دوستان در مورد اینکه وزوز گوش چگونه بر شما تأثیر می‌گذارد، می‌تواند بسیار مفید باشد.

برنامه مدیریت شما متناسب با نیازهای خاص شما و نحوه تأثیر وزوز گوش بر شما به صورت شخصی‌سازی شده خواهد بود. این یک سفر برای یافتن بهترین راه حل برای شماست.

پیشگیری

در حالی که همه موارد وزوز گوش قابل پیشگیری نیستند، گام‌های مهمی وجود دارد که می‌توانید برای محافظت از شنوایی خود و کاهش خطر انجام دهید:

• از گوش‌های خود در برابر صدای بلند محافظت کنید: این یکی از حیاتی‌ترین اقدامات پیشگیرانه است. هنگام قرار گرفتن در معرض محیط‌های پر سر و صدا، مانند کنسرت‌ها، رویدادهای ورزشی، محل کار پر سر و صدا، یا هنگام استفاده از ابزارهای برقی، از گوش‌گیر یا محافظ گوش استفاده کنید.
• استرس را به طور موثر مدیریت کنید: استرس اغلب می‌تواند وزوز گوش را تحریک یا بدتر کند. یادگیری راه‌های سالم برای مدیریت استرس، مانند تکنیک‌های آرامش‌بخش، ورزش یا ذهن‌آگاهی، می‌تواند بسیار مفید باشد.
• عادات خواب خوب را حفظ کنید: اطمینان از اینکه به اندازه کافی خواب با کیفیت دارید می‌تواند به بدن و ذهن شما کمک کند تا با چالش‌های روزمره، از جمله وزوز گوش احتمالی، بهتر کنار بیایند.
• مراقب داروها باشید: