کلیات

لوزه‌تین (تونسیلیت) یک بیماری شایع است که با التهاب لوزه‌ها مشخص می‌شود. لوزه‌ها دو توده کوچک و بیضی‌شکل از بافت هستند که در پشت گلو، یکی در هر طرف، قرار دارند. آنها بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند و به فیلتر کردن باکتری‌ها و ویروس‌هایی که از طریق دهان یا بینی وارد می‌شوند، کمک می‌کنند. هنگامی که لوزه‌ها عفونی می‌شوند، ممکن است متورم، قرمز و دردناک شوند و بلع را دشوار کنند. لوزه‌تین می‌تواند افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار دهد، اما در کودکان و بزرگسالان جوان شایع‌تر است.

علائم و علل

شایع‌ترین علامت لوزه‌تین، گلودرد است. سایر علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درد هنگام بلع
• تب (دمای بالای ۳۷.۵ درجه سانتی‌گراد برای بزرگسالان و بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد برای کودکان)
• گوش‌درد
• سردرد
• احساس تهوع یا استفراغ
• احساس خستگی یا ناخوشی عمومی
• غدد لنفاوی متورم و حساس (غدد) در گردن
• لکه‌های سفید یا زرد چرک روی لوزه‌ها
• بوی بد دهان
• تغییرات صدا، مانند گرفتگی یا خفگی صدا
• کاهش اشتها

در برخی موارد، لوزه‌تین می‌تواند منجر به عارضه‌ای به نام کوئینزی (آبسه دور لوزه) شود که تجمع چرکی است که بین لوزه و دیواره گلو تشکیل می‌شود. کوئینزی می‌تواند باعث درد شدید، مشکل در بلع و حتی مشکل در تنفس شود.

لوزه‌تین معمولاً ناشی از عفونت ویروسی است، مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا. به ندرت، ممکن است توسط عفونت باکتریایی ایجاد شود، مانند گلودرد استرپتوکوکی (ناشی از باکتری استرپتوکوک گروه A). تب غده‌ای، که به عنوان مونونوکلئوز عفونی نیز شناخته می‌شود، یک عفونت ویروسی دیگر است که می‌تواند باعث لوزه‌تین شدید همراه با سایر علائم شود.

تشخیص و بررسی‌ها

پزشک معمولاً می‌تواند لوزه‌تین را با معاینه گلو و پرسش در مورد علائم تشخیص دهد. آنها همچنین ممکن است نمونه‌برداری از گلو (سواپ گلو) انجام دهند که شامل مالش آرام یک سواب پنبه‌ای استریل روی لوزه‌ها برای جمع‌آوری نمونه است. این نمونه می‌تواند در آزمایشگاه آزمایش شود تا مشخص شود که آیا عفونت ناشی از باکتری است یا ویروس. آزمایش خون ممکن است برای بررسی تب غده‌ای انجام شود.

مدیریت و درمان

درمان لوزه‌تین به علت زمینه‌ای و شدت علائم بستگی دارد.

لوزه‌تین ویروسی: بیشتر موارد لوزه‌تین توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شوند و آنتی‌بیوتیک‌ها در برابر عفونت‌های ویروسی مؤثر نیستند. درمان لوزه‌تین ویروسی بر تسکین علائم تمرکز دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• استراحت: استراحت کافی به بدن کمک می‌کند تا با عفونت مبارزه کند.
• مایعات: نوشیدن مایعات فراوان، مانند آب، آبمیوه یا سوپ، به جلوگیری از کم‌آبی بدن کمک می‌کند، به خصوص اگر بلع دردناک باشد.
• تسکین درد: مسکن‌های بدون نسخه (OTC)، مانند پاراستامول یا ایبوپروفن، می‌توانند به کاهش درد، تب و سردرد کمک کنند. ایبوپروفن اغلب برای بزرگسالان مبتلا به گلودرد ترجیح داده می‌شود، در حالی که پاراستامول معمولاً اولین انتخاب برای کودکان است. با این حال، برخی افراد با شرایط پزشکی خاص ممکن است نتوانند ایبوپروفن مصرف کنند، بنابراین مهم است که برچسب را با دقت بخوانید.
• قرص‌های مکیدنی و اسپری‌های گلو: قرص‌های مکیدنی گلو، مانند استرپسیلز یا دیفلام، و اسپری‌های گلو می‌توانند تسکین موقتی برای درد گلودرد فراهم کنند. اینها بدون نسخه در داروخانه‌ها موجود هستند.
• غرغره کردن: غرغره کردن با آب نمک گرم می‌تواند به تسکین گلودرد کمک کند. بزرگسالان همچنین می‌توانند از غرغره آسپرین یا پاراستامول محلول استفاده کنند.
• رژیم غذایی: خوردن غذاهای نرم و خنک، مانند ژله یا بستنی، ممکن است راحت‌تر از غذاهای سفت یا داغ بلعیده شود.

لوزه‌تین باکتریایی: اگر نمونه‌برداری از گلو تأیید کند که لوزه‌تین ناشی از باکتری است، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند. مهم است که دوره کامل آنتی‌بیوتیک‌ها را تکمیل کنید، حتی اگر علائم قبل از اتمام دارو بهبود یابند. آنتی‌بیوتیک‌های رایج تجویز شده برای لوزه‌تین باکتریایی در بریتانیا عبارتند از:

• پنی‌سیلین V (فنوکسی‌متیل‌پنی‌سیلین): این معمولاً اولین انتخاب آنتی‌بیوتیک برای لوزه‌تین باکتریایی است. به صورت خوراکی، معمولاً چهار بار در روز به مدت ۱۰ روز مصرف می‌شود. پنی‌سیلین V فقط با نسخه پزشک در دسترس است.
• آموکسی‌سیلین: این یک آنتی‌بیوتیک دیگر از نوع پنی‌سیلین است که ممکن است در صورتی که پنی‌سیلین V مناسب نباشد یا عفونت شدید باشد، تجویز شود. این دارو نیز به صورت خوراکی، معمولاً سه بار در روز به مدت ۵ تا ۱۰ روز مصرف می‌شود. آموکسی‌سیلین فقط با نسخه پزشک در دسترس است.
• کلاریترومایسین: این یک آنتی‌بیوتیک ماکرولید است که ممکن است برای افرادی که به پنی‌سیلین حساسیت دارند، تجویز شود. به صورت خوراکی، معمولاً دو بار در روز به مدت ۵ روز مصرف می‌شود. کلاریترومایسین فقط با نسخه پزشک در دسترس است.
• اریترومایسین: این یک آنتی‌بیوتیک ماکرولید دیگر است که می‌تواند به عنوان جایگزینی برای پنی‌سیلین استفاده شود. به صورت خوراکی، معمولاً چهار بار در روز به مدت ۵ تا ۱۰ روز مصرف می‌شود. اریترومایسین فقط با نسخه پزشک در دسترس است.

کوئینزی (آبسه دور لوزه): اگر کوئینزی ایجاد شود، پزشک ممکن است نیاز به تخلیه چرک با استفاده از سوزن یا ایجاد یک برش کوچک داشته باشد. آنتی‌بیوتیک‌ها نیز برای درمان عفونت زمینه‌ای تجویز می‌شوند.

تونسیلکتومی (برداشتن لوزه): در برخی موارد، پزشک ممکن است تونسیلکتومی را توصیه کند که عملی برای برداشتن لوزه‌ها است. این معمولاً برای افرادی در نظر گرفته می‌شود که دچار حملات مکرر یا شدید لوزه‌تین هستند که در زندگی روزمره آنها اختلال ایجاد می‌کند.

پیشگیری

لوزه‌تین مسری است، به این معنی که می‌تواند از فردی به فرد دیگر سرایت کند. برای کاهش خطر انتشار یا ابتلا به لوزه‌تین:

• دست‌ها را به طور مکرر با آب و صابون بشویید، به خصوص پس از سرفه یا عطسه.
• از تماس نزدیک با افرادی که لوزه‌تین یا سایر عفونت‌های تنفسی دارند، خودداری کنید.
• هنگام سرفه یا عطسه، دهان و بینی خود را با دستمال یا داخل آرنج بپوشانید.
• دستمال‌های استفاده شده را به درستی دور بیندازید.
• از به اشتراک گذاشتن ظروف غذاخوری، لیوان‌های نوشیدنی یا مسواک خودداری کنید.
• اگر ناخوش هستید، از کار یا مدرسه در خانه بمانید تا از انتشار عفونت به دیگران جلوگیری کنید.

Need Expert Advice?

Book a consultation with Mr Ahmad Hariri to discuss your symptoms and treatment options.

Book a Consultation